Δημοσιεύθηκε : 14 Μαΐου 2020

Εμφανίσεις: 1345

1886

Δημήτριος Ν.Δημητρέσσας Ανθ/γος

Φθιώτες νεκροί Ελληνοτουρκικού πολέμου 1897

Από το βιβλίο: Υπουργείο Στρατιωτικών, Αγώνες & νεκροί 1830-1930

Τζώρτζης Αθανάσιος, Δεκανεύς, γεννηθείς εις Φτέρη Φθιώτιδος, εφονεύθη το 1897 Απριλίου 23, εις Τεκέ-Τατάρ

Φθιώτες νεκροί Μακεδονικού Αγώνα 

Από το βιβλίο: Υπουργείο Στρατιωτικών, Αγώνες & νεκροί 1830-1930

Τζώρτζος Γεώργιος του Ελευθερίου, αντάρτης, γεννηθείς εις Φτέρην Σπερχειάδος, εφονεύθη το 1908 Σεπτεμβρίου εις Λίμνην Γιαννιτσών.

 Βαλκανικοί πόλεμοι 1912-13

Σακελλάρης Νικόλαος, Ανθυπολοχαγός Πεζικού από τη Φτέρη Σπερχειάδας, εφονεύθη Ιούλιο 1913 στην Άνω Τζουμαγιά

Σακελλάρης Νικόλαος του Παναγιώτου, Ανθυπασπιστής Πεζικού από τη Φτέρη, εφονεύθη 12 Ιουλίου 1913 στο Ουράνοβο.

Ζαχαρής Σπυρίδων του Αναστασίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, απεβίωσε 13 Μαΐου 1913 στη Φτέρη

Κολοκύθας Κωνσταντίνος, Στρατιώτης από τη Φθιώτιδα,  εφονεύθη Ιούλιο 1913 στην Τζουμαγιά

Παταργιάς Δημήτριος του Γεωργίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 24 Οκτωβρίου 1912 στο Σόροβιτς

Σκαραφίγκας Ιωάννης του Λουκά, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 19 Ιουνίου 1913 στο Λαχανά 

 Τσούστας Ι.Γεώργιος

Γιανακόπουλος Κ.Λ

1913-1916

Από το βιβλίο: Υπουργείο Στρατιωτικών, Αγώνες & νεκροί 1830-1930

-Πετσάλας Ευάγγελος του Αναστασίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη,  Πέθανε το 1913 σε ηλικία 34 ετών στο 2ο στρ. νοσοκομείο Θεσ/κης 
 από τα δεινά του πολέμου.

-Σακελλάρης Νικόλαος, Ανθυπολοχαγός Πεζικού από τη Φτέρη Σπερχειάδας, εφονεύθη Ιούλιο 1913 στην Άνω Τζουμαγιά

-Σακελλάρης Νικόλαος του Παναγιώτου, Ανθυπασπιστής Πεζικού από τη Φτέρη, εφονεύθη 12 Ιουλίου 1913 στο Ουράνοβο

-Γιαννακόπουλος ή Ζούκιος Κωνσταντίνος του Αναστασίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, απεβίωσε Σεπτέμβριο 1913 στο Νοσοκομείο Δράμας.

Ζαχαρής Σπυρίδων του Αναστασίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, απεβίωσε 13 Μαΐου 1913 στη Φτέρη.

-Παταργιάς Δημήτριος του Γεωργίου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 24 Οκτωβρίου 1912 στο Σόροβιτς

Πορταριάς ? Δημήτριος, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 21 Φεβρουαρίου 1913 στα Ιωάννινα.

-Σκαραφίγκας Ιωάννης του Λουκά, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 19 Ιουνίου 1913 στο Λαχανά

Τσιάδης Γεώργιος του Ιωάννου, Στρατιώτης από τη Φτέρη, εφονεύθη 15 Δεκεμβρίου 1912 στη Μανωλιάσσα.

Τσούντας Γεώργιος του Ιωάννου, Στρατιώτης από τη Φτέρη,  εφονεύθη 6 Δεκεμβρίου 1912 στη Μανωλιάσσα

 ΜΑΧΕΣ

Όπως διαπιστώνεται από τον κατάλογο οι θανόντες έλαβαν μέρος στις εξής μάχες:

-Μάχη των Γιαννιτσών:  http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_των_Γιαννιτσών

-Μάχη της Δοϊράνης: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_Δοϊράνης

-Μάχη Κιλκίς-Λαχανά:  http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_Κιλκίς-Λαχανά.  Ειδικότερα για τη Μάχη του Λαχανά βλέπε: http://xilopoli-ligovani.blogspot.com/2011/01/blog-post_1346.html

-Μάχες Κρέσνας, Σιμιτλή, Τζουμαγιάς: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχες_Κρέσνας-Σιμιτλή-Τζουμαγιάς

-Μάχη του Μπιζανίου: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_του_Μπιζανίου

-Μάχη του Σαρανταπόρου: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_του_Σαραντάπορου

-Μάχη του Σόροβιτς: http://www.army.gr/files/File/STRATIOTIKH%20EPITHEORHSH/2010.3.MAI-IOYN/2010-3-5%205608.pdf, σελίδες 10-26.

-Μάχη της Τζουμαγιάς: http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=26651

ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ

Τα τοπωνύμια, τα οποία αναφέρονται στον κατάλογο είναι τα εξής:

- Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης: βλέπε: http://www.hortiatis.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=28&Itemid=49.

-Άνω Τζουμαγιά ή Τζουμαγιά: το σημερινό Μπλαγκόεβγκραντ  (βουλγ. Благоевград) μέχρι το 1950 ονομαζόταν Άνω Τζουμαγιά (βουλγ. Горна Джумая). Βλέπε: 1) http://el.wikipedia.org/wiki/Μπλαγκόεβγκραντ και 2) http://en.wikipedia.org/wiki/Blagoevgrad.

-Βυσσώκα: είναι η σημερινή Όσσα Θεσσαλονίκης, βλέπε: http://www.lagadas.net/index.php?act=viewProd&;productId=64.

- Γκράμποβο: σήμερα ανήκει στη Βουλγαρία.

-Γκριτζόβαλη:  Είναι το σημερινό Βοτανοχώρι Τυρνάβου. Μετονομάσθηκε το 1927. Σήμερα είναι οικισμός και ανήκει στο Αργυροπούλι. Βλέπε περισσότερα:

http://www.taneatoutirnavou.gr/default.asp?contentID=14.

-Δέλβινο: σήμερα ανήκει στην Αλβανία, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Δέλβινο.

-Δεμίρ Ισάρ: είναι το σημερινό Σιδηρόκαστρο Σερρών, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Σιδηρόκαστρο_Σερρών.

-Δοϊράνη:Βλέπε:  http://el.wikipedia.org/wiki/Λίμνη_Δοϊράνη.

-Ζάροβο: είναι η σημερινή Νικόπολη Θεσσαλονίκης, βλέπε : http://el.wikipedia.org/wiki/Νικόπολη_Θεσσαλονίκης.

-Καϊλάρια: είναι η σημερινή Πτολεμαΐδα, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Πτολεμαΐδα.

-Καρασούκιοϊ:στατουρκικά Καρασού (Karasu) ονομαζόταν ο ποταμός Στρυμώνας. Η λέξη μεταφράζεται το χωριό του Στρυμώνα και βρίσκεται στη Βουλγαρία. Ανήκε στο τσιφλίκι Καρα-Σού της Τζουμαγιάς (σημερινό Μπλακόεβγκραντ).

-Καρατζάκιοϊ: χωριό της περιοχής Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Σήμερα ονομάζεται Καρτερές, βλέπε:http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/KarteresThessalonikis.html.

-Κορυτσά: κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Κορυτσά.

-Κρέσνα: και σήμερα ονομάζεται Κρέσνα (βουλγ. Креснa). Ανήκει στη Βουλγαρία, βλέπε : 1)http://www.livepedia.gr/index.php/Κρέσνα και 2)http://www.bgpolis.eu/index.php?lg=gr&;tab=2&id=521.

-Λαψίστα: η σημερινή Νεάπολη Κοζάνης, βλέπε: http://tovoio.blogspot.com/2010/03/blog-post.html.

-Λαχανάς: http://laxanas.blogspot.com/.

-Μανωλιάσσα: είναι το χωριό Μανωλιάσσα Ιωαννίνων, βλέπε: http://www.manoliassa.gr/

-Μπάνιτσα: είναι η σημερινή Βεύη  Φλώρινας, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Βεύη_Φλώρινας.

-Μπιζάνι: βλέπε: http://www.bizani.gov.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=158&Itemid=215.

-Νευροκόπι: πρόκειται για το Άνω Νευροκόπι, το οποίο σήμερα ανήκει στη Βουλγαρία (βουλγ. Неврокоп ). Σήμερα ονομάζεται Γκότσε Ντέλτσεφ (βουλγ. Гоце Делчев), βλέπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Gotse_Delchev_(town) Το Κάτω Νευροκόπι ανήκει στην Ελλάδα.

-Ναλμπάνκιοϊ: είναι το σημερινό χωριό Περδίκκας Πτολεμαΐδας, βλέπε:  http://www.ptolemaida.gr/DD-perdikka.html.

-Ογνιάρ-Μαχαλά: τοπωνύμιο στην περιοχή Μπλακόεβγκραντ της Βουλγαρίας.

- Ουράνοβο: τοπωνύμιο στην περιοχή Μπλακόεβγκραντ της Βουλγαρίας.

-Πεστά Ηπείρου: είναι το χωριό Πεστά Ιωαννίνων, βλέπε: http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/PestaIoanninon.html.

-Πέτροβο : σήμερα ονομάζεται Άγιος  Πέτρος Κιλκίς, βλέπε: http://www.europos.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=48&Itemid=104.

-Πέτσοβο : σήμερα ονομάζεται Πέτσεβο (Пехчево). Ανήκει στο κράτος των Σκοπίων και βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, βλέπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Pehcevo.

-Πιλάφ Τεπέ: μαζί με το όρος Ροσαλίν αποτελούν τα δύο βουνά που σχηματίζουν τα στενά της Κρέσνας. Σήμερα βρίσκεται στη Βουλγαρία.

-Πρέντελ Χάν: τοπωνύμιο στην περιοχή Σιμιτλή Βουλγαρίας.

-Σιμιτλή: και σήμερα φέρει το ίδιο όνομα και ανήκει στη Βουλγαρία (βουλγ. Симитли) : 1)http://en.wikipedia.org/wiki/Simitli και 2)http://www.domzaedno.com/gr/Για-την-πόλη-Σιμιτλί/

-Σόροβιτς: είναι το σημερινό Αμύνταιο Φλώρινας, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Αμύνταιο.

-Στρώμνιτσα: σήμερα ανήκει στο κράτος των Σκοπίων, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Στρώμνιτσα.

-Τσάγεζι: είναι το σημερινό χωριό Ορφάνι Καβάλας, βλέπε: http://www.dimosorfanou.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=21&Itemid=36.

-Φραστανά Ηπείρου: σήμερα Κάτω Μερόπη Πωγωνίου, βλέπε: http://www.pogoni.gr/topika-diamerismata/kato-meropi.html.

Φθιώτες νεκροί Ελληνοτουρκικού πολέμου 1897

Από το βιβλίο: Υπουργείο Στρατιωτικών, Αγώνες & νεκροί 1830-1930

Τζώρτζης Αθανάσιος, Δεκανεύς, γεννηθείς εις Φτέρη Φθιώτιδος, εφονεύθη το 1897 Απριλίου 23, εις Τεκέ-Τατάρ

Φθιώτες νεκροί Μακεδονικού Αγώνα 

Από το βιβλίο: Υπουργείο Στρατιωτικών, Αγώνες & νεκροί 1830-1930

Τζώρτζος Γεώργιος του Ελευθερίου, αντάρτης, γεννηθείς εις Φτέρην Σπερχειάδος, εφονεύθη το 1908 Σεπτεμβρίου εις Λίμνην Γιαννιτσών.

 1917-19

Κύρκος Βασίλειος του Ιωάννου, Στρατιώτης από Φτέρη, απεβίωσε 1 Μαρτίου 1919 στο Στρατιωτικό Νοσοκομείο Καβάλας

 ΜΑΧΕΣ

Όπως διαπιστώνεται από τον κατάλογο οι θανόντες έλαβαν μέρος στις εξής μάχες:

-Μάχη των Γιαννιτσών:  http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_των_Γιαννιτσών

-Μάχη της Δοϊράνης: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_Δοϊράνης

-Μάχη Κιλκίς-Λαχανά:  http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_Κιλκίς-Λαχανά.  Ειδικότερα για τη Μάχη του Λαχανά βλέπε: http://xilopoli-ligovani.blogspot.com/2011/01/blog-post_1346.html

-Μάχες Κρέσνας, Σιμιτλή, Τζουμαγιάς: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχες_Κρέσνας-Σιμιτλή-Τζουμαγιάς

-Μάχη του Μπιζανίου: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_του_Μπιζανίου

-Μάχη του Σαρανταπόρου: http://el.wikipedia.org/wiki/Μάχη_του_Σαραντάπορου

-Μάχη του Σόροβιτς: http://www.army.gr/files/File/STRATIOTIKH%20EPITHEORHSH/2010.3.MAI-IOYN/2010-3-5%205608.pdf, σελίδες 10-26.

-Μάχη της Τζουμαγιάς: http://xantho.lis.upatras.gr/test2.php?art=26651

ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ

Τα τοπωνύμια, τα οποία αναφέρονται στον κατάλογο είναι τα εξής:

- Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης: βλέπε: http://www.hortiatis.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=28&Itemid=49.

-Άνω Τζουμαγιά ή Τζουμαγιά: το σημερινό Μπλαγκόεβγκραντ  (βουλγ. Благоевград) μέχρι το 1950 ονομαζόταν Άνω Τζουμαγιά (βουλγ. Горна Джумая). Βλέπε: 1) http://el.wikipedia.org/wiki/Μπλαγκόεβγκραντ και 2) http://en.wikipedia.org/wiki/Blagoevgrad.

-Βυσσώκα: είναι η σημερινή Όσσα Θεσσαλονίκης, βλέπε: http://www.lagadas.net/index.php?act=viewProd&;productId=64.

- Γκράμποβο: σήμερα ανήκει στη Βουλγαρία.

-Γκριτζόβαλη:  Είναι το σημερινό Βοτανοχώρι Τυρνάβου. Μετονομάσθηκε το 1927. Σήμερα είναι οικισμός και ανήκει στο Αργυροπούλι. Βλέπε περισσότερα:

http://www.taneatoutirnavou.gr/default.asp?contentID=14.

-Δέλβινο: σήμερα ανήκει στην Αλβανία, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Δέλβινο.

-Δεμίρ Ισάρ: είναι το σημερινό Σιδηρόκαστρο Σερρών, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Σιδηρόκαστρο_Σερρών.

-Δοϊράνη:Βλέπε:  http://el.wikipedia.org/wiki/Λίμνη_Δοϊράνη.

-Ζάροβο: είναι η σημερινή Νικόπολη Θεσσαλονίκης, βλέπε : http://el.wikipedia.org/wiki/Νικόπολη_Θεσσαλονίκης.

-Καϊλάρια: είναι η σημερινή Πτολεμαΐδα, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Πτολεμαΐδα.

-Καρασούκιοϊ:στατουρκικά Καρασού (Karasu) ονομαζόταν ο ποταμός Στρυμώνας. Η λέξη μεταφράζεται το χωριό του Στρυμώνα και βρίσκεται στη Βουλγαρία. Ανήκε στο τσιφλίκι Καρα-Σού της Τζουμαγιάς (σημερινό Μπλακόεβγκραντ).

-Καρατζάκιοϊ: χωριό της περιοχής Λαγκαδά Θεσσαλονίκης. Σήμερα ονομάζεται Καρτερές, βλέπε:http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/KarteresThessalonikis.html.

-Κορυτσά: κατά τον Α΄ Βαλκανικό πόλεμο κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Κορυτσά.

-Κρέσνα: και σήμερα ονομάζεται Κρέσνα (βουλγ. Креснa). Ανήκει στη Βουλγαρία, βλέπε : 1)http://www.livepedia.gr/index.php/Κρέσνα και 2)http://www.bgpolis.eu/index.php?lg=gr&;tab=2&id=521.

-Λαψίστα: η σημερινή Νεάπολη Κοζάνης, βλέπε: http://tovoio.blogspot.com/2010/03/blog-post.html.

-Λαχανάς: http://laxanas.blogspot.com/.

-Μανωλιάσσα: είναι το χωριό Μανωλιάσσα Ιωαννίνων, βλέπε: http://www.manoliassa.gr/

-Μπάνιτσα: είναι η σημερινή Βεύη  Φλώρινας, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Βεύη_Φλώρινας.

-Μπιζάνι: βλέπε: http://www.bizani.gov.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=158&Itemid=215.

-Νευροκόπι: πρόκειται για το Άνω Νευροκόπι, το οποίο σήμερα ανήκει στη Βουλγαρία (βουλγ. Неврокоп ). Σήμερα ονομάζεται Γκότσε Ντέλτσεφ (βουλγ. Гоце Делчев), βλέπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Gotse_Delchev_(town) Το Κάτω Νευροκόπι ανήκει στην Ελλάδα.

-Ναλμπάνκιοϊ: είναι το σημερινό χωριό Περδίκκας Πτολεμαΐδας, βλέπε:  http://www.ptolemaida.gr/DD-perdikka.html.

-Ογνιάρ-Μαχαλά: τοπωνύμιο στην περιοχή Μπλακόεβγκραντ της Βουλγαρίας.

- Ουράνοβο: τοπωνύμιο στην περιοχή Μπλακόεβγκραντ της Βουλγαρίας.

-Πεστά Ηπείρου: είναι το χωριό Πεστά Ιωαννίνων, βλέπε: http://www.hellenica.de/Griechenland/Geo/GR/PestaIoanninon.html.

-Πέτροβο : σήμερα ονομάζεται Άγιος  Πέτρος Κιλκίς, βλέπε: http://www.europos.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=48&Itemid=104.

-Πέτσοβο : σήμερα ονομάζεται Πέτσεβο (Пехчево). Ανήκει στο κράτος των Σκοπίων και βρίσκεται πολύ κοντά στα σύνορα με τη Βουλγαρία, βλέπε: http://en.wikipedia.org/wiki/Pehcevo.

-Πιλάφ Τεπέ: μαζί με το όρος Ροσαλίν αποτελούν τα δύο βουνά που σχηματίζουν τα στενά της Κρέσνας. Σήμερα βρίσκεται στη Βουλγαρία.

-Πρέντελ Χάν: τοπωνύμιο στην περιοχή Σιμιτλή Βουλγαρίας.

-Σιμιτλή: και σήμερα φέρει το ίδιο όνομα και ανήκει στη Βουλγαρία (βουλγ. Симитли) : 1)http://en.wikipedia.org/wiki/Simitli και 2)http://www.domzaedno.com/gr/Για-την-πόλη-Σιμιτλί/

-Σόροβιτς: είναι το σημερινό Αμύνταιο Φλώρινας, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Αμύνταιο.

-Στρώμνιτσα: σήμερα ανήκει στο κράτος των Σκοπίων, βλέπε: http://el.wikipedia.org/wiki/Στρώμνιτσα.

-Τσάγεζι: είναι το σημερινό χωριό Ορφάνι Καβάλας, βλέπε: http://www.dimosorfanou.gr/index.php?option=com_content&;task=view&id=21&Itemid=36.

-Φραστανά Ηπείρου: σήμερα Κάτω Μερόπη Πωγωνίου, βλέπε: http://www.pogoni.gr/topika-diamerismata/kato-meropi.html.

Δημοσιεύθηκε : 13 Μαΐου 2020

Εμφανίσεις: 1733

Στη φώτο αυτή ο Φώτης Μαστροκώστας (Θάνος) σέρνει το χορό,και ο Γιώργος Χουλιάρας (Περικλής) τον συνοδεύει

Γεννήθηκε το 1914 στη Σπερχειάδα Φθιώτιδος . Νέος , τραχύς , πολέμησε στο Αλβανικό μέτωπο και πήρε μετάλλιο ανδρείας. Δεν τον κράταγε το σπίτι του και τον περισσότερο καιρό γυρνούσε τα βουνά της Ρούμελης κυνηγώντας. 'Ηταν ο ένας από τους 4 που συναντήθηκαν στις 22 Μαϊου στη Καλύβα του Στεφανή (οι άλλοι ήταν οι:  Νίκος Λέβας, Βαγγέλης Λέβας (αδελφός του πρώτου) και ο Βασίλης Ξυνοτρούλιας από την περιοχή του Δομοκού) με τον 'Αρη Βελουχιώτη δημιουργώντας την πρώτη ομάδα ανταρτών, που θα καταλήξει αυτό που αργότερα λεγόταν ΕΛΑΣ. Αναδείχθηκε σε καπετάνιο του Αρχηγείου Φθιώτιδος και κατόπιν σε καπετάνιο του 2)32 Συντάγματος Δυτικής Στερεάς Ελλάδος. 'Ήταν ένας από τους 3 πιο έμπιστους του 'Αρη ( οι άλλοι 2 ήταν ο Κωστούλας που ήταν ο επικεφαλής των Μαυροσκούφηδων, και ο Λέων που ηταν ο Ιπποκόμος) και πάντα αναλάμβανε τις πιο δύσκολες αποστολές.  Μετά τη Βάρκιζα αρνήθηκε να παραδώσει τα όπλα και ακολούθησε τον 'Αρη στην περιπλάνηση του μέχρι το τέλος στη Μεσούντα. Μετά την αυτοκτονία του 'Αρη κατάφερε να φτάσει στη γενέθλια πόλη (...ήξερε και το τελευταίο μονοπάτι σε όλη τη περιοχή χωρίς να πέσει στα χέρια των διωκτών του). Αφού ξεκουράστηκε μερικές μέρες, ξύρισε τη πλούσια γενειάδα, έκοψε τα μαλλιά του, φόρεσε κουστούμι, και ξεκίνησε με το τραίνο από το Λιανοκλάδι για την Αθήνα με σκοπό να <<χαθεί>> μέσα στην ανωνυμία της μεγαλούπολης. Στα μέσα της διαδρομής όμως τον αναγνώρισε ένας Σπερχειαδιτης (είχε και ένα χαρακτηριστικό ο Μαστροκωστας,του έλειπε ο ένας δείκτης από το ένα χέρι) με αποτέλεσμα να τον συλλάβουν οι χωροφύλακες .Στις δίκες που ακολούθησαν καταδικάστηκε σε θάνατο , γλύτωσε μεν την εκτέλεση,  αλλά έμεινε πολλά χρόνια στη φυλακή, όπου και αρρώστησε βαριά από φυματίωση. Το αποφυλακιστήριο εκδόθηκε όταν τον πήγαν στον Άγιο Σάββα για να πεθάνει, όπως και έγινε σε ένα 24ωρο. Αυτό έγινε για να μην καταγραφεί ο θάνατός του ως πολιτικός κρατούμενος στις φυλακές. Στην Σπερχειάδα ήρθε πεθαμένος και τον μετέφεραν οι Μαστροκώστας Παναγιώτης ( αδελφός του ) και οι Καραγιώργος Γιάννης και Δημουλάς Θωμάς. Ο τάφος του βρίσκετε στό νεκροταφείο τής Σπερχειάδας. Στην κηδεία του συμμετείχε πλήθος κόσμου και έγιναν σοβαρά έκτροπα από παρακρατικούς ενώ προπηλακίστηκε η Βουλευτής της ΕΔΑ Θανασέκου που παραβρέθηκε στην εξόδιο ακολουθία. Το ίδιο βράδυ βεβηλώθηκε και ο τάφος του.

Η ληξιαρχική πράξη θανάτου όπως την δημοσίευσε ο ανιψιός του .

                                         Κηδεία Φώτη Μαστροκώστα στη Σπερχειάδα 22-2-1961

                                                                                  Η απόφαση του Δικαστηρίου

Δημοσιεύθηκε : 13 Μαΐου 2020

Εμφανίσεις: 1401

 ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΜΝΗΜΗΣ ΑΝΘΥΠΟΛΟΧΑΓΟΥ                         

ΔΗΜ.Ν.ΔΗΜΗΤΡΕΣΣΑ

 (ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΜΝΗΜΕΙΟΥ)

Αγαπητοί Συγχωριανοί

Μετά την ,υπό της επιτροπής ανέγερσης προτομών Φτέρη και Τρ.Κατσούδα, εκχώρηση στην Κοινότητα του εναπομείναντος ποσού των 720 ευρω,το Τοπικό Κοινοτικό Συμβούλιο αποφάσισε την διάθεση του ποσού των 720 ευρω,το Τοπικό Κοινοτικό Συμβούλιο αποφάσισε την διάθεση του ποσού αυτού για την ανέγερση Μνημείου προς τιμήν του Δημητρίου .Ν.Δημητρέσσα, ηρωικού ανθυπολοχαγού ,πεσόντος κατά την διάρκεια συνοριακού επεισοδίου εις Γκριζόβαλι Τυρνάβου.

Ήδη είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την ολοκλήρωση του έργου.Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει η διάσωση αποκατάσταση και ενσωμάτωση στο μνημείο, του ακρωτηριασμένου και εγκαταλελειμμένου περιτέχνου Σταυρού ,μοναδικό απομεινάρι από τον τάφο-μνήμα του ήρωα στο νεκροταφείο μας.

Καθώς οι οικονομικές εισφορές συγχωριανών μας,για την συμπλήρωση του απαιτούμενου ποσού προς εξόφληση των μαρμαράδων συνεχίζεται,ο κατάλογος των δωρητών συγχωριανών μας, καθώς και απόδοση λογαριασμού ,θα ανακοινωθούν με νεώτερη ανακοίνωση.

Ευχαριστούντες για την μέχρι τώρα ανταπόκριση σας

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

Το Τοπικό Κοινοτικό Συμβούλιο και η  Τέως Επιτροπή Προτομών

                                              ΤΟΠΙΚΟ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ

  ΕΙΣΦΟΡΕΣ ΦΤΕΡΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΑΝΕΓΕΡΣΗ ΜΝΗΜΕΙΟΥ                

                                             ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΝΙΚ.ΔΗΜΗΤΡΕΣΣΑ

Κων. Χρ. Αθανασίου

 Στέλλα Αντωνούλα-Κύρκου

 Ανώνυμος

 Βασ. Γ. Ευσταθίου

 Αθ. Ι. Ζαχαρής

 Ευαγ. Κ. Ζαχαρής

 Αγγ. Δ. Κατσίκας

 Γεωργ. Ι. Κατσίκας

 Ελένη Κολοκύθα-Παπά

 Γεωργ. Ι. Κωστούλας

 Κων. Γρ. Λαγός

 Ιωάννης Γ. Μπαλαφούτης

 Βασ. Γ. Νταλιάνης

 Ελένη Γ. Πλιάτσικα

 Σπύρος Β. Παπακώστας

 Άρτεμις και Κατερίνα Παταργιά

Αθανάσιος Λουκά Σκαραφίγκας

 Κων. Σπ. Σταθοκώστας

 Βασ. Δ. Σταμοκώστας

 Γεωργ. Δ. Σταμοκώστας

Ειρήνη Γεωργίου Σταμοκώστα

Στυλιανός Σπύρου Σταμοκώστας

 Μιχ. Γ. Τάμπος

 Δημ. Κ. Τσιρέκης

 Δημ. και Νάντια Ψωρογιάννη

 Με την ολοκλήρωση των εισφορών, θα επακολουθήσει, με νεώτερη ανακοίνωση η απόδοση λογαριασμού.

 Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

 Το Τοπικό Κοινοτικό Συμβούλιο και η τέως Επιτροπή Προτομών

                             ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΜΟΣ ΑΝΕΓΕΡΣΗΣ ΜΝΗΜΕΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΕΣΣΑ

ΕΣΟΔΑ:

Εναπομείναν υπόλοιπο από εισφορές υπέρ  Ανέγερσης Προτομών      Ευρω 720            

Εισφορές συγχωριανών, όπως αυτές έχουν ανακοινωθεί                    Ευρώ 1.055

                                                                                                        ΣΥΝΟΛΟ                                                                                                Ευρώ  1.775

ΕΞΟΔΑ:

Μαρμαρικές εργασίες- Π. Συραγκός, Σπερχειάδα  (Συμπεριλαμβάνεται δαπάνη μαρμάρινης επένδυσης 

τσιμεντένιου βάθρου προτομής Ν.Φτέρη)                                                                           : Ευρώ 1.520                                                                                                                                         

Διαμόρφωση χώρου στο νεκροταφείο-Θωμάς                                                                   : Ευρώ   150

Σοβάτισμα πλαϊνών πλευρών βάθρου προτομής

Ν.Φτέρη (Χ.Γιώτης)                                                                                                            : Ευρώ      80

Αγορά αλυσίδων                                                                                                                 : Ευρώ      25

ΣΥΝΟΛΟ                                                                                                                            : Ευρώ 1.775

Με πατριωτικούς χαιρετισμούς

Η, τέως, επιτροπή ανέγερσης Προτομών Ν. Φτέρη και Τ. Κατσούδα

Δημήτριος Δημητρέσσας

Ο Δημήτριος Δημητρέσσας (1860-1886) ήταν Έλληνας εθνικός αγωνιστής.

Γεννήθηκε στη Φτέρη Φθιώτιδας το 1860. Η καταγωγή του ήταν από φημισμένη ηρωική οικογένεια. Σε ηλικία δεκαοκτώ χρονών εγκατέλειψε το γυμνάσιο για να λάβει μέρος στη μάχη της Θεσσαλίας το 1878 μαζί με τον πατέρα του. Υπό τις διαταγές του οπλαρχηγού Ζουλούμη πήρε μέρος στις μάχες της Σέκλιζας και Χαλαβρέζας, στις οποίες απέδειξε αληθινή τόλμη. Μετά από αυτό κατατάχτηκε στον Ελληνικό στρατό, και μετά από διετή εκπαίδευση στην Σχολή των Υπαξιωματικών αποφοίτησε με βαθμό ανθυπολοχαγού.

Έπεσε στην μάχη του Προφήτη Ηλία το 1886 και βρέθηκε νεκρός κρατώντας το σπαθί στο δεξί χέρι.

Επεξεργασία- Πηγές

Κωνσταντίνος Σκόκος (1887). Ημερολόγιον Σκόκου. Εν Αθήναις: Εκ του Τυπογραφείου των Καταστημάτων Ανέστη Κωνσταντινίδου.

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΡΟΥΜΕΛΙΩΤΗΣ 13/4/1935 ΑΘΗΝΑ

                                                 Πενθη

                  ΣΤΡΑΤΗΓΟΣ ΕΥΑΓΓ.ΔΗΜΗΤΡΕΣΣΑΣ

                                   (ΕΚ ΦΤΕΡΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΟΣ)

Απέθανε και εκηδεύθη προχθές ενταύθα ο στρατηγός Ευάγγελος Δημητρέσσας. Γόνος τής έκ Φτέρης τής Φθιώτίδος άρχοντικής καί ενδόξου οίκογενείας Δημητρέσσα, ήκολούθησε τάς παραδόσεις της καί εδείχθη αντάξιος απόγονος εκείνης.

Άπο μικρό παιδί άκόμη, ότε ήτο μαθητής του Γυμνασίου Λαμίας μετά του

μεγαλυτέρου αδελφοΰ του Δημητράκη και έμαθαν, οτı ο οπλαρχηγός πατήρ των ήγούμενος

πολυαρίθμων παλληκαριών είσήλθεν είς τήν έπαναστατήσασαν Θεσσαλίαν έγκατέλειψαν τά

θρανία του σχολείου, ωπλίσθησαν και εισήλθον ολομόναχα μικρά παιδιά το ένα 14 καί το

άλλο 16 έτών είς το εχθρικόν έδαφος καί έλαβον μέρος είς τον άπελευθερωτικών άγώνα τής

Θεσσαλίας. Μετά ταύτα επεράτωσαν τάς Γυμνασιακάς των σπουδάς, είσήλθον μεταξύ

των πρώτων αμφότεροι οι άδελφοί είς την Σχολήν των Εύελπίδων καί έξήλθον Αξιωματικοί.  

Ό ήρωϊκος θάνατος είς τήν Γκριτζοβαλη τό 1886 του μόλις εξελθέντος τής Σχολής

άδελφού του Δημητράκη οχι μό­νον δεν τον έκλόνισεν άλλα του έδωσε

δύναμιν και θάρρος διά νέους άγώνας και νέας θυσίας γιά τήν Πατρίδα.

Διοικητής τάγματος κατά τους πολέ­μους 1912 και 1913 διεκρίθη και διέπρεψε είς το

Σαραντάπορο, τά Γιαννιτσά, το Μπιζάνι, το Κιλκίς καί το Μπέλλες καί πολλαχοϋ ή

έπίσημος εκθεσις , άναγράφει ευφήμως το ονομά του.

Είς τήν μάχην τοΰ Μπέλλες μαχόμενος είς τήν πρώτην γραμμήν καί τραυ­ματιστείς

σοβαρώς άνεφώνησε, «Ζήτω ή Πατρις» είς δέ τούς προστρέξαντας οπως

του παράσχωσι βοήθειαν,έδειξε τήν γραμμήν του πυρός και είπεν «εκεϊ εί­ναι το

καθήκον σας, εγώ δέν θέλω τί­ποτε πιά, πεθαίνω ευτυχής γιά τήν γλυκειά μας

Πατρίδα.

Στρατιώτης σπάνιας Εγκυκλοπαιδικής καί έπαγγελματικής μορφώσεως, πιστός καί

άφωσιωμένος είς το καθήκον, δίκαιος καί πράος προκαλούσε τήν έκτίμησιν των

άνωτέρων του καί τήν άγάπην και τον σεβασμον τών κατωτέρων του.Τοιούτος

υπήρξεν ο έκλιπών άείμνηστος στρα­τηγός Δημητρέσσας. "Ας εχει γαιαν έλαφράν.

Γ.Κ

Σχετικά με την ξυλογραφία του Δημητρέσσα.
----------------------------------------
Μέχρι πριν από λίγο διάστημα, όλοι μας θεωρούσαμε την ξυλογραφία του Δημητρέσσα που πρώτο-δημοσίευσε ο Λάμπου ότι απεικόνιζε τον ήρωα της Φτέρης, που έδωσε τη ζωή του σε ηλικία 26 ετών για την απελευθέρωση της Ελλάδας.
Έπεσε στην μάχη του Προφήτη Ηλία στο Τσερνοβίτι, το 1886 και βρέθηκε νεκρός κρατώντας το σπαθί στο δεξί του χέρι.
Ο Σπύρος Β. Παπακώστας ανακάλυψε μια άλλη ξυλογραφία που έγραφε ότι απεικόνιζε τον Δημητρέσσα, η οποία όμως εμφάνιζε ένα τελείως διαφορετικό άτομο , και αυτό επέφερε μια σύγχυση σχετικά με το ποια από τις δυο ξυλογραφίες απεικόνιζε πραγματικά τον Δημητρέσσα.
Σε νεώτερη ερεύνα ο Γιώργος Ι. Κωστούλας, ανακάλυψε ένα αντίτυπο του περιοδικού «ΕΣΠΕΡΟΣ» που τυπωνόταν στη Λειψία. Το αντίτυπο αυτό έχει ημερομηνία έκδοσης τον Ιούλιο του 1886, δηλ. λίγο μετά τον θάνατο του Δημητρέσσα.
Σ αυτό το περιοδικό, υπάρχει άρθρο για 5 αξιωματικούς που έδωσαν τη ζωή τους για την Ελλάδα, στις μάχες στα σύνορα της Ελλάδας που ήταν τότε στη Θεσσαλία.
Το άρθρο συνοδεύεται από ξυλογραφίες των 5 αυτών αξιωματικών και ανακαλύπτουμε με έκπληξη, ότι αυτός που μέχρι πριν από λίγο διάστημα θεωρούσαμε ότι ήταν ο Δημητρέσσας, ήταν τελικά ο Αλέξανδρος Γαληγάλης, Ανθυπολοχαγός από το Ναύπλιο!!!!
Η αμέσως επόμενη αναφορά για τον Δημητρέσσα, γίνεται στο «Ημερολόγιον Σκόκου 1887».
Και οι ξυλογραφίες αναφέρονται με αντεστραμμένα τα ονόματα. Δηλαδή, ο Δημητρέσσας αναφέρεται ως Γαληγάλης και ο Γαληγάλης ως Δημητρέσσας!!!!.
Όλες οι επόμενες αναφορές στον Δημητρέσσα - ακόμα και στο Google - εμφανίζουν την αναφορά στο «Ημερολόγιον Σκόκου 1887» .
Προφανώς από εκεί το αναδημοσίευσε ο Λάμπου και κατόπιν ο Βασ. Σταμοκώστας, για να φτάσουμε σήμερα να έχουμε στα χέρια μας την σωστή ξυλογραφία του Δημητρέσσα.

 Στο αρχείο μας έχουμε γύρω στις 30 επιστολές προς την οικογένεια του Δημητρέσσα μετά τον θανατό του
απο διάφορους επιφανείς ανθρώπους τής εποχής.

Δημοσιεύουμε μερικές εδώ

 Ο κύριος Θεοφάνης Δημητρίου Δημητρέσσας μας απέστειλε το Γενεαλογικό Δέντρο των Δημητρεσσαίων και το δημοσιεύουμε.

Ο Δημήτριος Ιωάννου Δημητρέσσας είχε άλλα 4 αδέλφια, τον Γεώργιο έμενε στην Κάτω Φτέρη, τον Βασίλειο το συμβολαιογράφο στη Δράμα, τον Ευάγγελο και τον Πανάγιο. Το 1896 εγκαταστάθηκε με τη γυναίκα του Χαρίκλεια στην Αθηνα κρατώντας το αποκαλούμενο σπίτι των Δημητρεσσαίων στην Άνω Φτέρη σαν εξοχική κατοικία και απέκτησε  6 παιδία. Με σειρά γέννησης τα ονόματά τους είναι Παύλος 1901, Νικόλαος 1903, Αλέξανδρος 1904, Βασίλειος 1906 , Μιλτιάδης 1908 και Ιφιγένεια 1912.

Δημοσιεύθηκε : 13 Μαΐου 2020

Εμφανίσεις: 1128

Στο τέλος του 19ου αιώνα στην Φθιώτιδα ανθούσε η ληστεία, σαν παραμεθόριος περιοχή η πατρίδα μας, ήταν στέκι και πέρασμα όλων των παρανόμων . Διότι όταν καταδιώκονταν περνούσαν την οροθετική γραμμή και έμπαιναν στο οθωμανικό κράτος. Την εποχή εκείνη στην περιοχή μας υπήρχαν μεγάλοι και αδίστακτοι ληστές ,αλλά ο χειρότερος όλων ήταν ο Θανάσης Παπακυριτσόπουλος από το Αμούρι .Ο Παπακυριτσόπουλος ήταν άνθρωπος αδίστακτος, επικίνδυνος ,θρασύς και πολύ εκδικητικός. Το καλοκαίρι του 1894 ο νεοδιοριζόμενος εισαγγελέας Λεωνίδας Ροζάκης παίρνει σκληρά μέτρα κατά της ληστείας για τον Παπακυριτσόπουλο μάλιστα είπε: θα το πιάσω ζωντανό τον Παπακυριτσόπουλο! Ο Παπακυριτσόπουλος όταν το έμαθε απάντησε : και εγώ θα του κόψω τα' αυτιά του κυρ-εισαγγελέα! Το θράσος του και η εκδικητικότητα του ήταν τέτοια που αποφάσισε να εκδικηθεί τον Λεωνίδα Ροζάκη. Στις 8 Σεπτεμβρίου του 1894 ο Λεωνίδας Ροζάκης και ο ανακριτής Γεώργιος Αγγελής περιόδευαν στην περιοχή της Υπάτης κάνοντας ανακρίσεις, μαζί τους ήταν και οι γραμματείς Βλαχογιώργος και Παπαδόπουλος . Η ομάδα του Ροζάκη είχε σκοπό να επιστρέψει το μεσημέρι στην Λαμία. Ο Παπακυριτσόπουλος άγνωστο πώς , έμαθε για την περιοδεία του Ρ. Αγγελή στην Υπάτη και αποφάσισε μαζί με τους συντρόφους του (Καρακώστα από τα Καμπιά και τους Καλτσά και Αρβανίτη) να του στήσει καρτέρι στη γέφυρα του Βαγιωρέματος στην θέση Καναπίτσα του Σ.Σ. Λιανοκλαδιού. Κατά τις μιάμιση το μεσημέρι η άμαξα του Ρ. Αγγελή έφτασε στην γέφυρα . Μπροστά από την άμαξα πήγαινε ένας έφιππος χωροφύλακας και πίσω της ακολουθούσαν άλλοι δύο έφιπποι χωροφύλακες ,εντεταλμένοι για την φύλαξη και τη ασφάλεια των δικαστικών, επίσης μαζί τους ήταν και ένας έφιππος στρατιώτης. Οι ληστές πετάχτηκαν πυροβολώντας από τη γέφυρα που ήταν κρυμμένοι δύο από αριστερά και δύο δεξιά και φωνάζοντας ((Αλτ στον τόπο)). Ο χωροφύλακας που προπορευόταν το αντέδρασε πυροβολώντας στην αρχή αλλά έπειτα το έβαλε στα πόδια , πίσω του τον ακολούθησαν οι δύο άλλοι χωροφύλακες , ο στρατιώτης δεν αντέδρασε καθόλου. Οι ληστές παρέλαβαν τους δύο δικαστικούς και τους γραμματικούς τους , ακολουθώντας την ρεματιά κατευθύνθηκαν βόρεια για το λημέρι τους που ήταν στη περιοχή Παπαγρηγόρη και στο Γερεντέ. Εκεί ο Παπακυριτσόπολος υπαγόρευσε στον Αγγελή μία αποστολή για τον νομάρχη. Στην επιστολή ζητούσε να μην τους ενοχλήσουν γιατί θα σκότωναν τους αιχμαλώτους. Έπειτα πήραν τρόφιμα ,όπλα και πυρομαχικά , έδωσαν την επιστολή στους δύο γραμματικούς και τους άφησαν ελεύθερους . Στη συνέχεια ξεκίνησαν με κατεύθυνση βόρεια για το οθωμανικό με σκοπό όταν θα φτάσουν να θέσουν τους όρους τους χρησιμοποιώντας τους δύο δικαστικούς ως ομήρους. Εν τω μεταξύ την ώρα της αιχμαλωσίας περνούσε τυχαία από την περιοχή ο λοχίας Ανέστης επικεφαλής αποσπάσματος εννέα ευζώνων. Όταν άκουσε τους πυροβολισμούς στράφηκε προς το μέρος που γινόταν το επεισόδιο. Όταν αντιλήφτηκε τους ληστές άρχισε να τους καταδιώκει. Εν τω μεταξύ ο νομάρχης ενημερώθηκε για την σύλληψη των δικαστικών και ζήτησε την οδηγίες από την κυβέρνηση. Οι εντολές που δόθηκαν στη συνέχεια ήταν ότι σαν πρώτο μέλημα ήταν η εξόντωση των ληστών και σε δεύτερη μοίρα έρχονταν η ασφάλεια των δικαστικών. Η εντολή του νομάρχη μάλιστα προς τους επικεφαλείς των αποσπασμάτων ήταν σαφής ((Τα κεφάλια των ληστών ή τα γαλόνια σας)). Στη καταδίωξη των ληστών μαζί με τους εύζωνες συνενώθηκαν και δέκα Μπεκιώτες που βρέθηκαν τυχαία κοντά στα γεγονότα. Εν τω μεταξύ άρχισαν να καταφτάνουν από παντού ενισχύσεις .Από την Λαμία έρχονταν δύναμη πεζικού πενήντα αντρών και χωροφυλάκων , επίσης από την Αντίνιτσα ερχόταν τυχαία το απόσπασμα ευζώνων με επικεφαλή τον Παπαδογούλια με κατεύθυνση Νταϊτσα και Αμούρη. Οι ληστές μπήκαν στο Δαϊτσόρεμα με σκοπό να αποφύγουν τα αποσπάσματα και να βγουν στο οθωμανικό, αλλά περικυκλωμένοι από παντού μπαίνουν στο Παλιόκαστρο. Τα ένοπλα τμήματα του στρατού και της χωροφυλακής είχαν φτάσει από παντού και είχαν περικυκλώσει του ληστές που ήταν ταμπουρωμένοι στο Παλιόκαστρο. Στην λυσσώδη μάχη που ακολούθησε πρώτος σκοτώνεται ο Καρακώστας. Την ώρα που οι σφαίρες έρχονταν από παντού ο Παπακυριτσόπουλος φώναζε προς τους διώκτες του.((Μην πυροβολείται γιατί θα σκοτώσω τους αιχμάλωτους)). Την ίδια απειλή ο Παπακυριτσόπουλος την επανέλαβε πολλές φορές κατά την διάρκεια της μάχης. Αλλά οι επικεφαλείς των αποσπασμάτων είχα πάρει ρητές διαταγές , πρώτα τους ενδιέφερε η εξόντωση των ληστών και έπειτα η σωτηρία των δικαστικών λειτουργών. Κατά την διάρκεια της μάχης οι ληστές και οι στρατιώτες είχαν καταληφθεί από πολεμικό μένος και πολεμούσαν με πείσμα και αποφασιστικότητα , ο εισαγγελέας Ροζάκης βλέποντας ότι και οι δύο πλευρές πολεμούσαν με πείσμα πολλές φορές απευθύνθηκε στους στρατιώτες και τους παρακαλούσε να σταματήσουν να πυροβολούν. Κάποια στιγμή σκοτώνεται και ο δεύτερος ληστής , οι άλλοι δύο βλέποντας ότι δεν υπάρχει ελπίδα σωτηρίας ,όρμησαν εναντίων των αιχμαλώτων με σκοπό να τους εκτελέσουν. Πάνω στην προσπάθεια να τους σκοτώσουν πέφτει νεκρός και ο τρίτος ληστής .Είχε μείνει ζωντανός όμως ο αρχιληστής Παπακυριτσόπουλος , έβγαλε το γιαταγάνι του και χτύπησε δύο φορές τον Ροζάκη στο κεφάλι. Ο ληστής αφού σκότωσε τον Ροζάκη γύρισε να σκοτώσει και τον Αγγελή την ώρα εκείνη όμως πέφτει νεκρός από σφαίρα κάποιου στρατιώτου. Την ίδια στιγμή όμως πέφτει νεκρός και ο Αγγελής κατά λάθος από σφαίρα στρατιώτη. Όταν σταμάτησαν να πέφτουν οι σφαίρες έτρεξαν όλοι μαζί με την ελπίδα ότι ζούσαν οι αιχμάλωτοι. Ανάμεσα στα πτώματα των ληστών βρήκαν το πτώμα του Ροζάκη δίπλα στο πτώμα του Παπακυριτσόπολου, ο Αγγελής ανέπνεε ακόμη αλλά ήταν πολύ βαριά τραυματισμένος. Στο Παλιόκαστρο οι δύο δικαστικοί λειτουργοί άφησαν την τελευταία τους πνοή , πιστοί στο καθήκον τους και στον όρκο που δώσανε . Η πόλη της Λαμίας για να τους τιμήσει έδωσε το όνομα τους ( οδός Ροζάκη –Αγγελή) ,σε έναν από τους κεντρικότερους δρόμους της πόλης.