Ιστορικά & Λαογραφικά
- Εμφανίσεις: 1398
Του Νικολάου Θεοδώρου
Προς Δ. της Σπερχειάδος περί την μιάμισην ώραν απόστασιν και εις τους πρόποδας της Γουλινάς ευρίσκεται χωρίον με χίλιους κατοίκους ονομαζόμενον Κάτω Φτέρη ή απλώς Φτέρη, υπό δε των γεροντοτέρων κατοίκων ονομάζεται Καλύβια, εις αντιδιαστολήν της Άνω Φτέρης, η οποία ονομάζεται Χωριό, αν και κατοικείται μόνον υπό τινών παραθεριστών κατά την εποχήν του θέρους. Παρήλθον πολλά έτη αφ’ ότου οι κάτοικοι της Άνω Φτέρης μετώκησαν εις την Κάτω Φτέρην, εν τούτοις όμως εξακολουθούν εισέτι κατά τας ιδιαιτέρας αυτών συζητήσεις ν’ αναφέρουν λέγοντες «πάμε στο Χωριό» δια την Άνω Φτέρην ή «πάμε στα Καλύβια» δια την Κάτω Φτέρην. Η Άνω Φτέρη απέχουσα μίαν ώραν εκ της Κάτω Φτέρης ευρίσκεται εις τας κλιτύας της Γουλινάς εν τω μέσω οπωροφόρων δένδρων, πλουσίων υδατοπηγών και εστεφανομένη υπό πυκνού δάσους καστανιών. Προκατοχικώς υπερπεντακόσιοι παραθερισταί, εις το υψόμετρον αυτό των 850 μέτρων, εδρόσιζον τα κουρασμένα σώματά των υπό το πράσινον φύλλωμα των βαθυσκίων πλατάνων και των εν αφθονία και ποικιλία ευρισκομένων οπωροφόρων δένδρων.
Εις το μέσον ακριβώς των δύο ομωνύμων χωρίων ευρίσκονται πελασγικά τείχη, τα οποία ως καταδεικνύεται εκ των κατακειμένων ογκολίθων, απετέλουν κατά την αρχαιότητα οχυρόν φρούριον ονομαζόμενον Σπέρχια. Το οχυρόν αυτό ευρίσκεται επί φυσικού υψομέτρου ογκώματος των κατωφερειών της Γουλινάς και εν τω μέσω δύο κατερχομένων χειμάρρων. Το φρούριον έχει περίμετρον ενός περίπου χιλιομέτρου και περιβάλλει έκτασιν πέντε επιπέδων απιφανειών με συνολικόν εμβαδόν εβδομήκοντα στρεμμάτων. Το ανατολικόν τείχος εκτισμένον εις την αριστεράν όχθην του αβαθούς χειμάρρου έχει μήκος τριακοσίων εξήντα μέτρων και καθ’ όλην την έκτασιν διακρίνεται εις ύψος το τείχος συγκείμενον εκ μιας σειράς και αλλάχου δύο και τριών σειρών ογκολίθων, το δε πάχος αυτού κυμαίνεται από δύο μέτρα έως δυόμισι. Επί της πλευράς ταύτης προεξείχον δύο πυργίσκοι. Οι ογκόλιθοι διολισθήσαντες ευρίσκονται προσχωματωμένοι εντός του αβαθούς χειμάρρου. Το ΝΔ μέρος του οχυρού επροστατεύετο υπό τριών πυργίσκων και ευρίσκεται εκτισμένον επί ισοϋψούς ομαλού εδάφους επικλινούς κατερχομένου εκ της Άνω Φτέρης. Εξωτερικώς διακρίνει τις δύο και αλλαχού τρεις σειράς ογκολίθων. Ως εικάζεται, και η είσοδος του φρουρίου θα ευρίσκετο εις την ανατολικήν γωνίαν της πλευράς ταύτης, την εφαπτομένην επί του πυργίσκου, όστις ήνωνε και επροστάτευε τα άκρα της ΝΔ και Α πλευράς. Το πάχος δε κυμαίνεται από δύο έως δύο και είκοσι εκατοστά του μέτρου. Η δυτική πλευρά, της οποίας ελάχιστα ίχνη διακρίνονται, κάμπτεται συντόμως προς συνάντησιν της βορείας πλευράς, την οποίαν νοητώς συλλαμβάνομεν ως εκ της διαμορφώσεως του εδάφους.
Οι ογκόλιθοι της ΝΔ πλευράς του οχυρού ευρίσκονται την ομαλώς κατερχομένην δυτικήν πλαγιάν του χειμάρου, όστις έχει βάθος υπέρ εκατόν πεντήκοντα μέτρων. Πολλοί μεν των ογκολίθων συνεκρατήθησαν εντός του κοιλώματος, του δια της υποκειμένης οδού σχηματισθέντος, άλλοι δε κατακρημνίσθησαν εις το βάθος του χειμάρρου και εξηφανίσθησαν, παρασυρθέντες ή προσχωθέντες υπ’ αυτού. Οι ογκόλιθοι της Β. πλευράς διασκορπισθέντες επί της ομαλούς χωματώδους κατωφερείας μεταφέρθησαν και εχρησιμοποιήθησαν ως οικοδομικόν υλικόν δια την οικοδόμησιν του χωρίου Παλαιοβράχας. Επειδή εξηφανίσθει παν ίχνος επί της Β. πλευράς, δεν δυνάμεθα ακριβέστερον να καθορίσωμεν την έκτασιν του φρουρίου αυτού προς Β., το οποίον ίσως να κατήρχετο και περιελάμβανε και το υποκείμενον επικλινή συνεχόμενον χώρον, ένθα κεραμοσκεπών οικημάτων ίχνη ευρίσκονται. Η επικλινής αυτή έκτασις μόνον ανατολικώς προστατεύεται υπό του εκτεινομένου βραχίονος, του εξ ογκολίθων κατασκευασμένου και συνεχομένου του ανατολικού τείχους. Εις την κατωφέρειαν ταύτην φαίνεται μάλλον ότι υπήρχε προέκτασις εξωτερικής πόλεως εκτός του φρουρίου, το οποίον υψώνεται νοτίως της πόλεως ως ακρόπολις.
Εσωτερικώς το φρούριον απετελείτο εκ τεσσάρων επιπέδων επιφανειών διαχωριζομένων υπό διαχωριστικών τειχών. Εξ αυτών η ΝΔ είχεν έκτασιν εξήντα μέτρων επί τριάντα και, καθώς φαίνεται, ήτο η οχυροτέρα και εντός αυτής μόνον στρατιωτικής φύσεως κεραμοσκεπή οικήματα υπήρχον. Η μεσαία επιφάνεια είχεν έκτασιν 40 επί 30 μετρ. και η βορειοτέρα 65 επί 35 μετρ., ενώ η ετέρα επιφάνεια η κειμένη δίκην τριγώνου προς δυσμάς είχεν εμβαδόν 70 τ.μ.
Άπασαι αι επιφάνειαι αυταί διακρίνονται με τα διαχωριστικά τείχη και την ελαφράν διαφορουμένην απόκλισιν αυτών. Η προς Β. εντός ή εκτός του τείχους, ως ανεφέρθη, εκτεινομένη επικλινής επιφάνεια, ένθα η πόλις, έχει απόκλισιν 40ο.
Εντός των επιφανειών ανευρίσκει τις, άφθονα συντρίμματα κεράμων, αίτινες, ως εικάζεται, προέρχονται από κεραμοσκεπείς οικίας και συντρίμματα πήλινων δοχείων. Η αρχαία αύτη πόλις, η επί του φρουρίου και εκτός αυτού προς Β. εκτεινωμένη, ονομάζετο Σπέρχια και υδρεύετο δι’ υπογείου οχετού από των υδατοπηγών της Άνω Φτέρης. Σκεπτόμενος τις ότι το φρούριον θα διέθετεν υπερχιλίους πολεμιστάς δια την προστασίαν αυτού, ευκόλως συλλαμβάνει την σπουδαιότηταν της πόλεως ταύτης, ήτις εδέσποζε της παιδιάδος της Δ. Φθιώτιδος και απέζη από τη συγκομιδήν των πλουσίων καρπών αυτής. Προς Β. του φρουρίου αυτού ευρίσκονται οι τάφοι της πόλεως. Έκαστος τάφος αποτελείται από τέσσαρας πελεκητούς λίθους εμπηγμένους εις τα πλάγια και ενός λίθινου καλύμματος. Άνωθεν των τάφων διακρίνοντο προ μιας εικοσαετίας (70) τύμβοι εκ χωμάτων. Σήμερον έχουν διανοιχθεί και εσυλήθησαν οι τάφοι. Η πόλις αύτη, ευρισκομένη εις υψόμετρον 500 μ., επισκοπεί προστατευτικώς την πλουσίαν πεδινήν έκτασιν της Δυτικής Φθιώτιδος. Οι πλούσιοι κτηνοτροφικοί λειμώνες και αι εύφοροι γεωργικαί και δασικαί εκτάσεις με τους ανεξάντλητους εις θηράματα δρυμούς της Γουλινάς απετέλουν την Εδέμ της κοσμοβριθούς ταύτης πόλεως μετά των γύρω συνοικισμών αυτής. Πλούτη άφθονα, προερχόμενα εκ της παραγωγής των γεωργικών προϊόντων, των κτηνοτροφικών και της λείας των θηραμάτων, συνεκεντρούτο διαρκώς και καθίστων την ζωήν των κατοίκων ευχάριστον. Η περιφρούρησις της ευδαιμονίας αυτών εξηνάγκασε τους κατοίκους της πόλεως ως και τους περιοίκους αυτής ν’ ασχοληθώσι με την επιμελή και σοβαράν οχυρωματικήν συγκρότησιν του φρουρίου, το οποίον θα έπρεπε να αντέχει εις τα κατακτητικά σχέδια των γύρω λαών της εποχής της προ Χριστού χιλιετηρίδος. Η παρατηρουμένη εισέτι ακριβής συναρμογή τν ογκολίθων μας φανερώνει την εξέλιξιν της τεχνικής, εις την οποίαν είχον φθάσει οι πρόγονοί μας με την προσπάθειαν δια την αποτελεσματικήν οχύρωσιν των ακροπόλεων. Εκ των ευρισκομένων σποράδην συντριμμάτων επί του φρουρίου και εντός των συληθέντων τάφων φαίνεται ότι η τεχνική της κεραμουργίας και αγγειοπλαστικής κατείχεν εξελικτικόν στάδιον προόδου και μεσογειακού πολιτισμού επίζηλον εις τους πέριξ εχθρούς. Η ευμάρεια δε εξ άλλου της ζωής των κατοίκων και η διαρκής συρροή αγαθών απέδιδον εις την πόλιν πλουσίαν αίγλην, εις δε τας πέριξ φυλάς ζηλότυπον αρπακτικότητα.
Εις τας βορείας υπωρείας του Τυμφρηστού έζη την εποχήν εκείνην, καθ’ ην ήκμαζεν η Σπέρχια, λαός πολεμικός, ορεσίβιος, τραχύς και λιτοδίαιτος, οι Αινιάνες. Ο λαός ούτος απέζη δια της ληστείας και εκ της αρπαγής λαφύρων κατά τας σποραδικάς αλλά συχνάς επιδρομάς επι των πλουσίων περιοχών της Δυτικής Θεσσαλίας και Δυτικής Φθιώτιδος. Οι Αινιάνες συν τω χρόνω αποθρασυνθέντες, αλλά και εις την πολεμικήν τέχνην ασκηθέντες, διοργάνωσαν σοβαρόν εκστρατευτικόν σώμα με αντικειμενικόν σκοπόν την καταστροφήν και αυτού του φρουρίου, το οποίον ευρίσκετο ως εμπόδιον εις τας αρπακτικάς και ληστρικάς διαθέσεις αυτών. Η σύγκρουσις πραγματοποιείται κατά την εποχήν της συγκομιδής των προϊόντων εντός της πεδινής περιοχής.
Οι Σπέρχιοι υπεραμύνονται δια την προστασίαν της εφόρου περιοχής των, αλλ’ οι Αινιάνες συνρίβουν την αντίστασιν των, τους κυνηγούν και τους εγκλωβίζουν εις τα τοίχη. Άπασα η κτηνοτροφία και τα γεωργικά προϊόντα περιέρχονται εις χείρας των Αινιάνων, ενώ οι Σπέρχιοι κινδυνεύουν εκ του λιμού. Η πολιορκία παρατείνεται και οι Αινιάνες οσήμεραι γίνονται επιθετικώτεροι. Οι Σπέρχιοι ούτε συμμάχους έχουν, ούτε αντίστασιν δύνανται να προβάλουν και το φρούριον πίπτει εις χείρας των Αινιάνων. Μετά την διαρπαγήν των πλουσίων λαφύρων της ωραίας Σπέρχιας και την καταστροφήν του φρουρίου αυτής, οι Αινιάνες προχωρούν εις την κατάληψιν και του περί τας πέντε ώρας ανατολικώς κειμένου φρουρίου της Υπάτης, ένθα εγκαθίστανται μονίμως, καταστάντες κύριοι ολοκλήρου της πεδινής εκτάσεως την οποίαν διέδραμον.
Οι επιζήσαντες της τρομεράς συγκρούσεως ταύτης κάτοικοι της Σπέρχιας παρέμεινον καλλιεργούντες τα κτήματά των υπό τον αυστηρόν έλεγχον των Αινιάνων και την οικονομικήν επιρροήν αυτών, διότι και νομίσματα φέροντα την επιγραφήν «Αινιάνες» ευρέθησαν εντός του φρουρίου.
Η πόλις Σπέρχια επέζησεν άνευ ιστορικής ζωής έκτοτε δια μέσου των αιώνων, άλλοτε ως συνοικισμός ή χωρίον και άλλοτε ως πόλις επί των ερειπίων και της παλαιάς αίγλης της ενδόξου αρχαίας Σπέρχιας.
Η λαϊκή μούσα όμως και νεκράν επιμνημονεύει και απαθανατίζει αυτήν εξ αιτίας του ηρωικού θανάτου κατά την εκστρατείαν του Σαγγαρίου (1921) του εκ Φτέρης καταγομένου και εις Ξηροχώριον εγκατεστημένου ταγματάρχου Βασιλείου Ευαγ. Σακελλάρη:
Σπέρχεια θρηνήσει Αία,
Ξηροχώρι κ’ Ιστιαία
μ’ ένα δάκρυ ευγνωμοσύνης
και με στέφανον μερσίνης.
Στου Σαγγάριου τα νερά,
που τόσ’ αθάνατα παιδιά
εστεφάνωσεν ο Άρης
της Σπέρχιας κρατά τη δόξα
άφθαστος ο Σακελλάρης.
(Κατά Παπαγεωργίου εκ Φτέρης)
Με ιστορικήν ζωήν εμφανίζεται και πάλιν ως πρωτεύουσα κατά τους πρώτους χρόνους της νεωτέρας Ελλάδος, καθ’ ους με το συγκενρωτικόν πνεύμα του πρώτου Κυβερνήτου της Ελλάδος Ιω. Καποδίστρια προωρίζετο ως πόλις. Τότε εντός της μικράς Σπέρχιας ευρίσκοντο άπασαι αι δικαστικαί και διοικητικαί αρχαί της περιοχής της Δυτικής Φθιώτιδος και ελειτούργει Ελληνικόν σχολείον. Αλλά κατά το έτος 1840 αι αρχαί μεταφέρονται εις το χωρίον Αγά, νεοσύστατον χωρίον, όπερ αργότερον μετονομάσθει Σπερχειάς.
Συγχρόνως κάτωθεν της αρχαίας Σπέρχιας, μετωκίζονται εις τουρκικόν χωρίον ονομασθέν Παλαιοβράχα πρόσφυγες Έλληνες διαφυγόντες εξ Ικονίου της Μικράς Ασίας τας σφαγάς των Τούρκων.
Οι ελάχιστοι εναπομείναντες κάτοικοι της Σπέρχιας, εγκαταλείψαντες το άγονον, ξηρόν και άδενδρον χωρίον των, μετώκησαν πέριξ και εις απόστασιν τινά του μοναστηριακού κτήματος της Άνω Φτέρης.
Πολύ γρήγορα όμως πραγματοποιείται η απαλλοτρίωσις του μονατηριακούκτήματος και το χωρίον εγκαθίσταται το έτος 1843 πέριξ του ιερού ναού ο Άγιος Γεώργιος. Δια την γεωργικήν καλλιέργειαν της πεδινής εκτάσεως ηναγκάζετο να διατηρώσι καλύβας εις την θέσιν ένθα κείται ακριβώς η Κάτω Φτέρη, προς αποθήκευσιν κατά την θερινήν περίοδον των γεωργικών προϊόντων μέχρι της μεταφοράς αυτών εις την Άνω Φτέρην. Πολλοί των κατοίκων της Φτέρης έλκουν την καταγωγήν εκ των κατοίκων της Σπέρχιας.
Σήμερον Σπέρχια δεν υπάρχει, ευρίσκεται θαμμένη υπό τα διασκορπισμένα συντρίμματα των οικοδομών αυτής. Μόνον λείψανα του φρουριακού εκείνου όγκου και των κεραμοσκεπών οικιών διακρίνονται. Τα λείψανα που καλύπτουν την Σπέρχιαν, την ομώνυμον πόλην του προκειμένου αυτής Σπερχειού ποταμού, παραμένουν βουβά και άφωνα μεν, αλλ’ αντικατοπτρίζοντα μίαν δόξαν ελληνικήν και αθάνατον κλέος της ελληνικής φυλής, δι’ ων εγαλουχήθησαν αι γενεαί των προγόνων μας, αι κληροδοτήσασαι εις ημάς την υψηλοτέραν ιδέαν, την λαμπράν και μεγαλειώδη ιδέαν, ήτις ονομάζεται Ελλάς.
Σπέρχια δεν υπάρχει, αλλ’ από τα ιερά αυτής λείψανα ανέρχεται φωτεινή ακτίς, ήτις προστιθεμένη εις την δέσμην του ηλιακού φωτός της Ελλάδος θερμαίνει τα πεπρωμένα της φυλής μας και την ιστορικήν δόξαν αυτής.
Κάθε πέτρα αντικατοπτρίζει και μίαν δόξαν του ηρωικού μεγαλείου της Ελλάδος, κάθε ογκόλιθος είναι συνυφασμένος με τον φωτοστέφανον της δόξης κάποιου ξεχασμένου από τον χρόνον εις τα κατακάθια της ψυχής μας προγονικού ήρωος. Κάθε ερειπωμένον μνημείον ακτινοβολεί εις τας ψυχικάς ίνας της ζωής μας την ενδοξοτέραν των αιώνων ιστορίαν, η οποία επέζησεν ως μεγαλειώδης φωτοβόλος ιδέα εις την ψυχήν μας, ως Ελλάς σελασφόρος εις το στερέωμα της οικουμένης. Ατενίζοντας τους χώρους τούτους, βλέπομεν την Πατρίδα μας, εξετάζοντες αυτούς, μελετώμεν την ιστορίαν της. Τα μνημεία ταύτα διατηρούν την πηγαίαν ιδέαν, εκ της οποίας έλκει την καταγωγήν της η ελληνική ψυχή.
(Περιδικό «ΦΘΙΩΤΙΣ», τεύχ. 9, Ιανουάριος- Μάρτιος 1957, σελ. 57)
- Εμφανίσεις: 1209
Στα Φ.Ε.Κ που βλέπουμε σε αυτό το άρθρο είναι καταχωρημένες κάποιες από τις Διοικητικές μεταβολές που έγιναν μετά από την επίσημη αναγνώριση ως κοινότητα της Φτέρης, έως το 2010 που προσαρτήθηκε στο Δήμο Μακρακώμης.
20-04-1835
Ο οικισμός προσαρτάται στο δήμο Σπερχειαδας ( δεν υπάρχει αντίστοιχο Φ.Ε.Κ )
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1899/fek_136a_1899.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και υπάγεται στο νομό Φθιώτιδος
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1909/fek_282a_1909.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Φθιώτιδος και υπάγεται στο νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1912/fek_261a_1912.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Σπερχειάδος και ορίζεται έδρα της κοινότητας Φτέρης
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1943/fek_72a_1943.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από το νομό Φθιώτιδος και Φωκίδος και υπάγεται στο νομό Φθιώτιδος
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1962/fek_16b_1962.pdf
Απογραφη 1961 και μετονομασια απο Πτέρη σε Φτέρη
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/1997/fek_244a_1997.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από την κοινότητα Φτέρης και προσαρτάται στο δήμο Σπερχειάδος
https://www.eetaa.gr/metaboles/fek/2010/fek_87a_2010.pdf
Ο οικισμός αποσπάται από το δήμο Σπερχειάδος και προσαρτάται στο δήμο Μακρακώμης
- Εμφανίσεις: 1957
Ο Τουρκο-Χρήστος (Χρήστος Δημητρακόπουλος 66 ετών, από το Παλαιοχώρι Φθιώτιδος επάγγελμα απόφοιτος φυλακών, σύμφωνα με το βιβλίο αποβιωσάντων της εκκλησίας της Φτέρης), ήταν ένας Ιταλοπροσκυνημένος που κυκλοφορούσε με ταυτότητα Ιταλική, ο oποίος πότε μόνος του και πότε μαζί με τον Κώστα Πατακιά από τα Καμπιά, αλώνιζαν τα χωριά της περιοχής μας, κλέβοντας, δέρνοντας και τρομοκρατώντας όσους είχαν την ατυχία να πέσουν στα χέρια τους.
Στις αρχές του 1943 αφού έχει περάσει από τη Φτέρη και πλιατσικολόγησε ότι βρήκε μπροστά του, έφυγε για το επόμενο χωριό τη Λευκάδα. Μετά από μερικές ώρες μπήκε στη Φτέρη, ο Άρης Βελουχιώτης με τους ΕΛΑΣίτες του και στρατοπέδευσαν στο Σχολείο.
Μόλις τον πληροφόρησαν για τον Τουρκο-Χρήστο και τη δράση του στη περιοχή, έδωσε εντολή στον Καπετάν Θάνο –Φώτης Μαστροκώστας από τη Σπερχειάδα – να πάρει μια ομάδα μαζί του και να φύγει γρήγορα για τη Λευκάδα και να τον συλλάβει.
Μετά από 2-3 ώρες είδαν τον Θάνο, να τον φέρνει στο Σχολείο της Φτέρης, δεμένο πισθάγκωνα με μια μακριά τριχιά, πίσω από μια φοράδα.
Οι Φτεριώτες άρχισαν να τον αποδοκιμάζουν, να τον βρίζουν, μερικοί να τον φτύνουν και να τον φωνάζουν προδότη.
Αμέσως συστήθηκε Στρατοδικείο στο οποίο οι καταθέσεις των Φτεριωτών για το τι είχαν τραβήξει από τον Τουρκο-Χρήστο, ήταν καταλυτικές για την απόφαση.
Ε κ τ έ λ ε σ η ……
Σύμφωνα με μαρτυρίες των Βασ. Δ. Σταμοκώστα και Ευαγγέλου Κ. Τσίφτη που ήταν παρόντες, οδήγησαν τον Τουρκο-Χρήστο σε ένα γούπατο – λακκούβα – στο Δυτικό μέρος της αυλής του Σχολείου, τον τουφέκισαν και τον έθαψαν στο ίδιο σημείο.
Τα επόμενα χρόνια δεν εμφανίστηκε κανένας δικός του να κάνει εκταφή, οπότε λογικά είναι θαμμένος ακόμα στο ίδιο σημείο.
Στη φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο, φαίνεται το γούπατο όπου έγινε η εκτέλεση του Τουρκο-Χρήστου.
Επιμέλεια κειμένου Σπύρος Βασ. Παπακώστας
- Εμφανίσεις: 1340
Τιμή και δόξα στους προγόνους
Κάποτε, στα παλιότερα σχετικά χρόνια, οι ψυχές των προγόνων μας πάλλονταν από αγάπη για την πατρίδα και τα ιδανικά της.
Με τα φτωχά εργαλεία που διέθεταν, όπως το σφυρί και το καλέμι, σμίλευαν την ιστορία τους και τα σύμβολά τους, πάνω σε απλές πέτρες. Έστηναν βωμούς μνήμης των αγώνων, θυσιών και θριάμβων τους στους τόπους που δρούσαν και δοξάζονταν.
Για μας τους Φτεριώτες, η ιστορία έχει να γράψει και να μαρτυρήσει πολλά ακόμη. Κι όσα κάθε μέρα πλειότερα στοιχεία ανακαλύπτουμε γι’ αυτούς, τόσο αδυσώπητο θα προκύπτει το χρέος για την αναγνώρισή τους.
Στις πρώτες 10ετίες του 19ου αιώνα και κατά τη διάρκεια του επαναστατικού 9ετούς απελευθερωτικού αγώνα οι πρόγονοί μας Κατσουδαίοι έχουν να επιδείξουν περγαμηνές αγώνων και θυσιών, και η εκπλήρωση του χρέους για την αναγνώρισή τους γινόταν δυσχερής ως αδύνατη λόγω ανέχειας.
Ο λόγος για την πέτρινη στήλη της πλατείας Αγίου Γεωργίου Άνω Φτέρης.
Το 1915 ο φτωχός και ατσαλένιος πρόεδρος τότε του χωριού μας Βαγγέλης Σακελλάρης -τίγρη τον αποκαλούσαν – μάστορας της πέτρας, δεν άντεξε και άδραξε το σφυρί και το κοπίδι και έστησε το αθάνατο σύμβολο της στήλης πεσόντων, έστω χωρίς ονόματα, στο ΒΑ άκρο της πλατείας του Αι- Γιώργη μας. Προσδοκία του: πως κάποια μέρα θα φιλοξενηθούν, έστω συμβολικά κάποια ονόματα των θυσιασθέντων πρωτεργατών της Ελευθερίας.
Το 1971 ο γιος του Κώστας προσπάθησε να ικανοποιήσει το όνειρο του πατέρα του και με τη φτωχή γραφίδα του χάραξε πάνω στη στήλη τα παρακάτω λόγια:
Δόξα στον προστάτη μας
Αι _ Γιώργη καβαλάρη
να ζήσει η Άνω Φτέρη μας
της Ρούμελης καμάρι
Γιατί εσύ (Αι Γιώργης) ανέδειξες
τον Άρχοντα Νίκο Φτέρη
εσύ και τον Κατσούδα μας
το άξιο παλικάρι
Εσύ και τη Μαρία μας
την άξια Αμερικάνα
για τα καλά τα έργα της
ευγνωμωνούμε πάντα
Αυτή η στήλη στήθηκε
στ’ Αι-Γιώργη εδώ τη χάρη
από τον αείμνηστο
Βαγγέλη Σακελλάρη.
Έτος 1915
Εδώ το λένε Ρούμελη
το λένε Άνω Φτέρη
πούχει τα κρύα τα νερά
Πουρί και Πολυνέρι.
Φτέρη 11/7/2018
Βασίλης Δ. Σταμοκώστας
- Εμφανίσεις: 1272
Οι εκλογές του 1843, είναι οι πρώτες επίσημες εκλογές, οι οποίες προκηρύχθηκαν με σκοπό να εκλεγούν οι πληρεξούσιοι των επαρχιών. Οι εκλεγέντες θα έπαιρναν μέρος στην Γενική Εθνική Συνέλευση για την σύνταξη του παραχωρηθέντος συντάγματος, το οποίο δόθηκε ύστερα από το καθολικό αίτημα του λαού και τον αποκλεισμό των ανακτόρων από το στρατό στις 3 Σεπτεμβρίου 1843.
Αρχειακές εγγραφές
Το παρόν έχει σαν σκοπό να αναδείξει τα διατρέξαντα συμβάντα κατά τη διάρκεια της εκλογικής διαδικασίας του 1843 στα χωριά της Φθιώτιδας, προκειμένου να εκλεγούν οι εκλέκτορες ή παραστάτες των χωριών σύμφωνα με Νόμο, ο οποίος ψηφίστηκε επί Κυβερνήσεως Ι. Καποδίστρια. Οι εκλέκτορες ή παραστάτες ή εκλογείς, μετά την εκλογή τους από τους κατοίκους του χωριού, μετείχαν στην Τοπική Γενική Συνέλευση για να εκλέξουν τους πληρεξουσίους της επαρχίας και στην προκειμένη περίπτωση της επαρχίας του Πατρατζικίου ή Ν. Πατρών. Οι πληρεξούσιοι με τη σειρά τους, μετά την εκλογή τους έπαιρναν μέρος στην Εθνική Συνέλευση για την σύνταξη του παραχωρηθέντος Συντάγματος
Στην επαρχία Νέων Πατρών (Πατρατζικίου) σήμερα Φθιώτιδας, την πληρεξουσιότητα την διεκδίκησαν δύο αντίπαλες παρατάξεις: α) Ε. Κοντογιάννης, Γ. Αινιάνα και β)Δ. Χατζίσκος Χρ. Ζωγραφίδης.
Αυτό όπως φαίνεται, σε πολλά από τα χωριά ή στις πόλεις, δημιουργήθηκαν ομάδες πολιτών συμπαθούντων την μία ή την άλλη ομάδα. Με αποτέλεσμα σε κάποια από τα χωριά να έχουμε δύο ή τρία πρακτικά συνεδριάσεων με διαφορετικά ονόματα καταλόγου μεταξύ των, εκλέγοντας τον δικόν τους εκλέκτορα ή εκλέκτορες.
Στο χωριό της Φτέρης Φθιώτιδος του Δήμου Σπερχειάδος, σύμφωνα με τα ψηφιακά έγγραφα των Γ. Α. Κ έχουμε τρεις εκλογικές διαδικασίες, μια εξ αυτών φαίνεται να διακόπηκε βιαίως με παρεμβάσεις εθνοφυλάκων και στρατιωτικών. Λεπτομέρειες: στα καθαρογραμμένα πρακτικά των οποίων θα παραθέσουμε αμέσως μετά.
Περίληψη ιστορικού εκλογικών διαδικασιών
1) Στις 26 Σεπτεμβρίου 1843 οι κάτοικοι του χωριού Φτέρης, συνήλθαν στην εκκλησία του Αγίου Δημητρίου υπό την προεδρία του παρέδρου, από τα Καμπιά Ιωάννη Γεωργίου και του Παπά του χωριού Γεώργιο Αθανασίου προκειμένου να εκλέξουν τους τρεις εκλέκτορες του χωριού. Το πρακτικό αυτό δεν είναι ολοκληρωμένο. Υπάρχει μόνο μια μικρή εισήγηση και ο πλήρες κατάλογος των κατοίκων με 101 οικογενειάρχες..
2) Την 1η Οκτωβρίου 1843, 66 οικογενειάρχες από τους 101 συγκεντρώνονται στην εκκλησία του χωριού “Αγιος Δημήτριος” με προεδρεύοντα πάρεδρο από το χωριό Γαρδίκι Νικολάκη Γιαννάκη και με ιερέα από το χωριό Φτέρη Πάπα Γεώργιου Δεσποτόπουλο Και εκλέγουν τρεις εκλέκτορες του χωριού: Ιωάννη Σκουρογιάννη, Αθ. Ν. Φτέρη και Γ. Κυρκογιάννη.
Τα δε ψηφιακά έγγραφα της παρούσης εκλογικής διαδικασίας, καθώς και τα εκλεγέντα ονόματα,στην Τοπικη Γενική Συνέλευση η οποία έγινε στην Υπάτη, αναφέρονται στα πρακτικά της β΄ παράταξης: Δ. Χατζίσκου, Χρ. Ζωγραφίδη.
3).Σύμφωνα με το τρίτο καθαρογραμμένο πρακτικό το οποίο αναφέρεται πιο κάτω, ομάδα κατοίκων του χωριού Φτέρης με 37 άτομα:Στις 10 Οκτωβρίου του 1843 συγκεντρώθηκαν στην εκκλησία του χωριού Άγιος Δημήτριος και με την παρουσία του ιερέως Παπάγεώργιο Αθανασίου και του παρέδρου του χωριού Γαρδίκι, Νικολάκη Γιαννάκη, προκειμένου να εκλέξουν τους εκλογείς των. Στην εισήγησή τους αναφέρονται κάποια έκτροπα και παρεμβάσεις του στρατού. Από αυτή την εκλογική διαδικασία, σύμφωνα με τα αναφερόμενα μεταξύ πέντε υποψηφίων εκλέγουν ως εκλέκτορα του χωριού των, τον λάμπο Ξάνθη. Το ημιτελές πρώτο αναφερόμενο πρακτικό και το παρόν, στην τοπική Γενική Συνέλευση που έγινε στην Υπάτη είναι συνημμένα στα πρακτικά της ομάδας Κοντογιάννη -Αινιάνα. Και σαν εκλέκτορες του χωριού Φτέρης αναγνωρίζονται ο Αθαν. Τζορέκης και ο Κώστας Στάμου οι οποιοι στα παρακάτω παρατιθέμενα ψηφιακά έγγραφα δεν αναφέρονται ώς υποψήφιοι, ούτε ως εκλεγμένοι.
Υπάρχει μια ιδιομορφία στους ονομαστικούς καταλόγους ως προς τα ονόματα των τέκνων π.χ Ιωάννης λάμπου ή λαμπος Ξάνθης κ. α.
Δείτε τα ψηφιακά έγγραφα μεταφρασμένα
Πρακτικό 1
“Σήμερον την 26ην 7βρίου του 1843, τρίτου έτους ημέραν Κυριακήν ώραν 10ην
Π.Μ.προσδιορισμένων κατά την από 19 του ήδη φθίνοντος μηνός υπ’ αριθ. 772
κοινοποίησιν του Δημάρχου Σπαρχειάδος, διά την συνάθροισιν των εχόντων δικαίωμα
ψήφου προς εκλογήν των εκλογέων, συνήλθον οι κάτοικοι του χωρίου Φτέρης. την
πρότερον Ν. Πατρών ήδη του Δήμου Σπερχειάδος, εν τω Ναώ τιμωμένω υπό το όνομα
Άγιος Δημήτριος, και επειδή ο του χωρίου τούτου Πάρεδρος απεβίωσε προσεκλήθη ο του
πλησιεστέρου χωρίου Καμπιά Ιωάννης Γεωργίου, επί παρουσία του οποίου ο ιερεύς
Παππα Γεώργιος Αθανασίου, ανέγνωσε τον κατάλογον των εχόντων δικαίωμα ψήφου,
συντεταγμένον ως έπεται.
1 Ευστάθιος Κοτρέτζος
2 Γεώργιος Σπανός
3 Αναγνώστης Βαϊνάς
4 Κωνσταντίνος Βαϊνάς
5 Δημήτριος Σακογιάννου
6 Σπύρος Σακογιάννου
7 Βασίλειος Δ Σακογιάννου
8 Βασίλειος Παππά Γεωργίου
9 Ιωάννης Παππά Γεωργίου
10 Ζαχαρής Κέστος
11 Κώστας Στάμου
12 Γεώργιος Σταμοκώστας
13 Ιωάννης Αρκούδης
14 Δημήτριος Σταμοκώστας
15 Κώστας Κυριαζής
16 Κώστας Ξυνόγιαννος
17 Γεώργιος Τζορέκης
18 Αθανάσιος τζορέκης
19 Λάμπος Ξάνθης
20 Ξάνθης Λάμπου*
21 Ιωάννης Ξάνθη*
22 Γεώρ. Ιωάννη Ξάνθη
23 Νικόλαος Ξάνθης
24 Τάσος Τζιτούρας
25 Νικόλ. Τζιτούρας
26 Κώστας Τζιτούρας
27 Ιωάννης Πιογάλας:::
28 Αντώνης Βουστίνας
29 Γεώργιος Μακρής
30 Ιωάννης λαγός
31 Γεώργιος λαγός
32 Ιωάννης Τζίρυζος;;
33 Λιάκος Καραγιάννης
34 Γεώργιος Νταλιάνης ή τζόγκας
35 Γεώργιος Σκαραφίγκας
36 Ζαχαρής Αγγελής
37 Ιωάννης Ζαχαρή*
38 Χρήστος Τζούστας
39 Ιωάννης Καψάλης
40 Ζάχος Κοκούλης
41 Δημήτριος Νταλιάνης
42 Κ. Μπαλτζάκης
43 Γεώργιος Τζίφτης
44 Ιωάννης Κύρκου
45 Γεώργ. Ιωάν. Κύρκου
46 Κώστας Καρκάνης
47 Γ.Πλιατζκατζής;;;;;
48 Νικόλαος πιτζόπουλος
49 Ιωάννης Τζατζαρής
50 Θανάσης Ζαχαρής
51 Ιωάννης Ξυνόγιαννος
52 Κ. Παππά Γιάννης
53 Παναγ. Παππά Γιάννη
54 Δημήτριος Τζορέκης
55 Γεώργιος γκίκα
56 Αντώνης Τζατζαρής
57 Στέριος Φωτανίδης
58 Γεώργιος Κωστούλας
59 Θανάσης γάτος
60 Αθ. Ν. Φτέρης
61 Κωνστ Ν. Φτέρης
62 Μήτζος Σακάς
63 Ιωάννης Σακάς
64 Θεόδωρος πετράκης
65 Κώστας Τριουτζικας;;
66 Κώστας Θανάση*
67 Γιώργος Κώστα Θανάση
68 Δημήτρ. Μπαταριάς
69 Ιωάννης μπουρμπούνης
70 Τριαντάφυλος μπαταριάς
71 Δημ. Σπανός
72 Ιωαν. Σπανός
73 Κώστας θραψίμης
74 Γεώργ. Κ Θραψίμης
75 Γεωργιος Θανασούρας
76 Ιωάννης Γιαμπαζολής
77 Ιωάννης Τριανταφύλλου
78 Παναγ. Παλιουρούτας
79 Ιωάννης Αρβανίτης
80 Ιωάν. Μπακογιάννης
81 Δημητ. Παταριάς
82 Νικόλ. Παταριάς
83 Γεωργ. ΠαππάΚώστας
84 Θανάσης ΠαππάΚώστας
85 Ιωάννης ΠαππάΚώστας
86 Θανάσης Ζωντανός
87 Γεώργ. Κατζίκας
88 Γεώργ. Σακογιάννου
69 Ιωάννης Νταλιάνης
90 Κώστ. Νταλιάνης
91 Αλέξης Τζιούμας
92 Ιωάννης Βόσγης;
93 Νίκος τζαταζαρής
94 Ιωάν λαμ. Ξάνθη
95 Κώστ. Ν. Ξάνθη
96 Ιωά. Μαντζόρας
97 Ιωά. Κραββαρίτης
98 Μήτρος ΠαππάΚωστα
99 Δημήτ. Σκάνταλος
100 Θεόδωρος δεσποτόπουλος
101 Στέριος Κ. Θραψίμης
Πρακτικό 2
“Σήμερον την πρώτη του Μηνός οκτωμβρίου του έτους 1843. οι υποφαινόμενοι κάτοικοι του
χορίου Φτέρης της πρότερον επαρχίας Νέων Πατρών ήδη της Φθιώτιδος συνελθόντες περί
την 10 ώραν προμεσημβρίας εις τον Ναό άγιος Δημήτριος διά να εκλέξουσι τους εκλογείς
των κατά τας διατάξεις του από 4 Μαρτίου 1829 εικοστού τρίτου ψυφήσματος και του από
την αυτήν ημερομηνίαν υπό αριθ. 10049 οδηγιών του ποτέ Κυβερνήτου της Ελλάδος, επί
παρουσία του Ιερέως του χορίου παπαΓεωργίου Δεσποτόπουλου και του παρέδρου του
χορίου Γαρδικι, Νικολάκη Γιαννάκη αποβιώσαντος του ιδικου παρέδρου του χορίου μας
προέβημεν εις τας ακολούθως εργασίας.
Ο ριθείς ιερεύς ανέγνωσε μεγαλοφώνως.
α΄)την από 7 σεπτεμβρίου 1843.προκίρυξιν του υπουργικού Συμβουλίου προς τους
έλληνας.
β΄)την υπό την αυτήν ημερομηνίαν εγγύκλιον του αυτού προς τους κατά την επικράτειαν
διοικητάς
γ΄)το από 4 Μαρτίου 1829 υπό αριθ. 10049 ΚΓ΄ψύφισμα.
δ΄)τας υπό την αυτήν ημερομηνίαν υπό αριθ.10050 οδηγίας του ποτέ Κυβερνήτου της
Ελλάδος και.
ε΄)τον από 9 Νοεμβρίου 1829, υπό αριθ, 17 Νόμου περί εκλογής παραστατών.
Μετά ταύτα ο αυτός ιερεύς κατέστρωσεν τον κατάλογον των παρόντων και εχόντων
δικαίωμα ψύφου πολιτών.
Ο κατάλογος ανεγνώσθη μεγαλοφώνως και επικυρώθη τη συγκαταθέσει των
συνελθόντων εκλογέων
1. Παπαγεωργιος αθανασίου
2. Βασίλειος Παπαγεωργίου
3. Γιαννάκης Ππαγεωργίου
4. Ζαχαρής Κέστος (Κώστας;;)
5. Αθανάσιος Ζαχαρής
6. Ιωάννης Κουτζοκωστόπουλος
7. Κώστας κατζοδημήτρης
8. Ιωάννης Ξάνθης
9. Γεώργιος Ιωάννου
10.Βασίλ. Ιωάννου
11. λαμπος Ξάνθης
12. Ιωάννης λάμπου
13. Ξάνθης λάμπου
14. Γεώργιος λάμπου
15. Κώστας Νικολαου
16. Τάσιος τζιτούρας
17. Κώστας τζιτούρας
18. Νικλολης τζιτούρας
19. Γεώρφιος λάμπου
20. Ιωάννης λάμπου
21. γεώργιος κυρκογιάννης
22. Ιωάννης Κυρκάκης
23. ανατάσιος Ιωάννου
24. Κώστας καρκάνης
25. Γεώργιος τζιτζίκας
26. Γεώργιος
27 Γεώργιος κατζολόπουλος
28. Αθ. Ν. Φτέρης
29. Κώστας τζιτζίκας
30. (δυσανάγνωστο όνομα έγγραφο αχνό)
31. Ιωάννης Δημητρίου
32. (δυσανάγνωστο όνομα,έγγραφο αχνό)
33. (δυσανάγνωστο όνομα, έγγραφο αχνό)
34 .(δυσανάγνωστο όνομα,έγγραφο αχνό)
35 στέριος Κωωσταντίνου
36 αλέξης τζιτούρας
37.Γεώργιος
38.θανάσης αλεξίου
39.Κώστας Αθανασίου
40, Γεώργιος Αθανασίου
41. Ιωάννης Δημητρίου
42. Ιωάννης μανουήλ
43. Ιωάννης μπίστης;
44. Νικολάκης πιτζόπουλος
45. Γεώργιος Πλιάτζικας
46. Αντώνης τζιτζιράς
47. Δημήτριος νταλιάνης
48. γιαννακός Δημητρίου
49. Κωσταντίνος Δημητρίου
50. Ιωάννης Ζαχαρής
51. θανάσης Ζαχαρής
52. Ζαχαρής Αγγελή
53. Ιωάννης πατζούλας
54. Γεώργιος σκαραφίγκας
55. Ιωάννης ηλία
56. Βασίλειος Γεωργίου
57. ελευθέριος αναστασίου
58. χαράλαμπος αγγέλου
59. Κώστας παναγιώτη
60. Στέριος αγραφιώτης
61.(δυσανάγνωστο όνομα, έγγραφο αχνό)
62. Βασίλειος Δημητρίου
63. Δημήτριος αθανασίου
64. Κώστας αθανασίου
65,παναγιώτης παπαγιάνη
66.Γεώργιος αθανασίου
66. (δυσανάγνωστο όνομα, έγγραφο αχνό)
Οι πολίται όλοι έχοντες Δικαίομα ψυφου οίτινες έμεινα μόνοι των εις την εκλησίαν-- μετά του
προεδρεύοντος την συναθρίσιν και του ιερέως.
Μετά ταύτα επαρουσιάσθη εν το μέσου ο ιερεύς κρατών εις τας χείρας το
ευαγγέλιον και εις εκ των γεροντοτέρων της συναθρήσεως, ο Κ. Αθανάσιος Ν. Το εις το
άρθρο 5 του ψυφίσματος αναφερόμενον όρκον, τον οποίον επανέλαβον ‘ολοι οι πολίται
υψόνοντες την δεξίαν ακολούθως εξελέχθησαν πέντε εκ των γεροντοτέρων μελών της
συναθρησεως ο Κ. Λάμπος ξάνθης, Ιω. Κιρκέκης, Ιω ξάνθης, Τάσιος τζιτόρας και Γεώργιος
Κατζίκας, οίτινες επί παρουσία του προεδρεύοντος την συνάθρησιν κατέστρωσε τον
κατάλογον των υποψυφίων εκλογέων. Επειδή εάν το χορίου τούτο οικογενειάρχαι
αριθμούντες 106 κατά το άρθρο 3 του εικοστού τρίτου ψυφήσματος άπετήτε να εκλεχθόσι
τρείς εκλογείς διά ταύτα ομοφώνως και παμψυφή εξελέχθησαν οι Κ.Κ Γεωργαλής
Κιρκογιαννόπουλος, Αθ. Ν. Φτέρης και Ιωάννης Ξάνθης Νόμιμοι εκλογείς του χορίου
μας.
Προς πίστιν πάντον τούτον κατεστρώθη η παρούσα πράξεις φέρουσα τας
υπογραφάς του ιερέως και τον πέντε μελών και του προεδρέβον την συνάθρησιν .
Ο προεδρεύον πάρεδρος ο Ιερεύς
Νικολάκης Γιάννης παπαγιοργιος
αθανασίου”
Πρακτικό 3
“Σήμερον την δεκάτην του μηνός οκτωβρίου του 1843 ημέραν κυριακήν και ώρα 3 Μ.Μ. Οι
υποφαινόμενοι κάτοικοι του χωρίου Φτέρης της πρότερον επαρχίας νέων Πατρών ήδη της
Φθιώτιδος, επειδή κατά την προσδιορισθείσαν παρά του Διοικητού Φθιώτιδος, ημέραν της
εκλογής των εκλογέων δεν έλαβαμεν μέρος εις την περί ου,ο λόγος εκλογή διότι έλαβον
χώρα απειλές, και βία δι’ όπλων παρασταθέντες εθνοφύλακες δι’ ενίσχυσιν και στρατιώτες
συγχρόνως έλαβον μέρος μιάς μερίδος υπερασπιζόμενοι, και επειδή τούτου γινομένου οι
υποφαινόμενοι εξήλθομεν του ναού τιμωμένου Αγίου Δημητρίου,επομένως εμποδίσθημεν
να εισέλθωμεν παρά των ανωτέρω ειπομένων όπου υπάρχει απειλή και βία δι΄όπλων,
θέλησις ελευθέρα δεν εφίσταται. Διά ταύτα και επειδή ο πάρεδρος του χωρίου μας, προς
χρόνων απεβίωσεν επομένως εκλογή νέα διενεργήθη, ώστε να προεδρεύση την εκλογήν
και διά να εκπληρωθή ο σκοπός του Νόμου προσελάβαμεν τον πάρεδρον του
γειτνιαζομένου χωρίου Γαρδικίου Κ. Νικολάκη Γιαννάκη να προεδρεύση των εκλογών μας
και προέβημεν εις τας ακολούθως εργασίας. Όθεν ο Ιερουργήσας ιερεύς
Κ.Παππαγεώργίος Αθανασίου ανέγνωσε.
α΄την από 7 7βρίου ε. ε.προκήρυξιν του υπουργικού Συμβουλίου προς του έλληνας.
β΄την υπό την αυτήν ημερομηνίαν προς τους κατά την επικράτεια Διοικητάς
γ΄το από 4 Μαρτίου 1829 υπό αριθ. 10049 ΚΓ΄ψήφισμα.
δ΄τας υπό την αυτήν ημερομηνίαν και υπό αριθ.10059 οδηγίας του ποτέ Κυβερνήτου της
Ελλάδος και.
ε΄τον από 9 Νοεμβρίου 1822, υπό αριθ, 17 Νόμου περί εκλογής παραστατών.
Μετά ταύτα ο ίδιος ο ιερεύς κατέστρωσε τον κατάλογον των παρόντων και εχόντων
δικαίωμα ψήφου πολιτών.
Ο κατάλογος ανεγνώσθη μεγαλοφώνως και επικυρώθη τη συγκατεθέση των
συνελθόντων πολιτών οι εξής.
1 Παπαγεώργιος Αθανάσιος
2 Βασίλειος Αθ. Γεωργίου
3 Γιαννάκης Παππαγεωργίου
4 Ζαχαρής Κώνστα
5 Αθανάσιος Ζαχαρής
6 Ιωάννης Κουτζοκωστόπουλος
7 Κώστας Κουτζοκωστόπουλος
8 Ιωάννης Ξάνθης
9 Γεώργιος Ιωάννου
10 Λαμπος Ξάνθης
11 Ιωάννης Λάμπου
12 Ξάνθης Λάμπου
13 Γεώργιος Λάμπου
14 Κώστας Νικολάου
15 Τάσσιος Τζίτουρας
16 Κώστας Τζίτουρας
17 Νικολός Τζίτουρας
18 Γεώργιος Λαγός
19 Ιωάννης Λαγός
20 Γεώργιος Τζιόγκας
21 Γεώργιος Καρογιάννος
22 Ιωάννης Κυρκάκης
23 Αναστάσιος Ιωάννου
24 Κώστας Κυρκάκης
25 Γεώργιος Κατζισάκης;
26 Γεώργιος Γκίκας
27 Ιωάννης Γεωργίου
28 Γεώργιος Αναστόπουλος
29 Αθ. Ν. Φτέρης
30 Κώστας Τζίτζικας
31 Ιωάννης Δημητρίου
32 Θεόδωρος Δεσποτόπουλος
33 Ιωάννης Σακκόπουλος
34 Ζάχος Κουκούλης
35 Αλέξιος Τζίτουρας
36 Γεώργιος Σπανός
37 Αθανάσιος Αλεξίου
΄ όλοι οι πολίται έχοντες δικαίωμα ψήφου,τριάκοντα επτά Αριθ/ 37 και έμειναν
μόνοι εις την εκκλησίαν,μετά του προεδρεύοντος την εκλογήν Κ. παρέδρου Νικολάου
Γιαννάκη και του ιερέως Παπαγεωργίου Αθανασίου. Μετά ταύτα επαρουσιάσθη εν τω μέσω
ο ιερεύς κρατών εις τα χείρας το ευαγγέλιον και εις εκ των γεροντoτέρων της συναθροίσεως
ο Κύριος Λάμπος Ξάνθης ανέγνωσεν μεγαλοφώνως τον ακόλουθον όρκον.
“ορκίζομαι εν ονόματι της παναγίας και αδιαιρέτου τριάδος ενώπιον του θυσιαστηρίου τούτου της αληθείας να μην δόσω την ψήφον μου ούτε διά φιλίαν, ούτε διά μίσους, ούτε διά φόβον, ούτε διά ελπίδαν προσωπικού κέρδους, αλλά κατά την συνείδησίν μου και χωρίς καμμίαν προσωποληψίαν” και αυτά;; επανέλαβαν όλοι οι πολίται υψώνοντας την δεξιάν των χείραν.
Ακολούθως εκλέχθησαν πέντε εκ των γεροντοτέρων μελών της συναθροίσεως οι
Κ.Κ. Λάμπου Ξάνθης, Ιωάννης Κυρκάκης, Ιωάννης Σκορογιάννης, Γεώργιος Κατζίκας, και
Αθανάσιος Φτέρης, οίτινες επί παρουσία του προεδρεύοντος κατέστρωσαν υον κατάλογον
των υποψηφίων εκλογέων.Επειδή οι εν τω χωρίω τούτω οικογενειάρχαι αριθμούν
τριάκοντα επτά και ο κατάλογος πρέπει να περιέχει αριθμόν ονομάτων τετραπλάσια των
εκλογέων κατεγράφησαν ονόματα τέσσερα των εξής κυρίων, Κ.Κ λάμπος Ξάνθης,Ιωάννης
Κυρκάκης,Ιωάννης και Αθανάσιος Ν. Φτέρης.
Αρξαμένης όθεν της εκλογής ήρξατο η ψηφοφορία των υποψηφίων έναν μετά τον
άλλον και εξελέχθη το εξής αποτέλεσμα.
ΛάμποςΞάνθης έλαβεν ψήφους 35
Ιωάννης Κυρκάκης έλαβεν ψήφους 25
Ιωάννης Σκορογιάννης έλαβεν ψήφους 20
Αθανάσιος Ν. Φτέρης ‘ελαβεν ψήφους 34
Εκ του ανωτέρω αποτελέσματος θεωρείται ως νόμιμος εκλογεύς του χωρίου μας Φτέρης ο
Κύριος λάμπος Ξάνθης.
Προς πίστην πάντων τούτων κατεστρώθη η παρούσα πράξις φέρουσα τας
υπογραφάς του ιερέως, του παρέδρου και των πέντε μελών, της οποίας το πρωτότυπον
θέλει μίνει εις τα αρχεία της Δημαρχίας Σπερχειάδος, αντίγραφον θέλει σταλή εις τον
Διοικητήν Φθιώτιδος και όμοιον θέλη δοθή εις αυτόν διά να αποδείξη δι’ αυτού τα οποία
έχει δικαιώματα ως εκλογεύς και γενή δυνάμει αυτού παραδεκτός εις την εν Υπάτη
συνάθροισιν των εκλογέων διά την εκλογήν των πληρεξουσίων Νέων Πατρών.
Τα πέντε μέλη Ο Ιερεύς
Λάμπος Ξάνθης Παπαγεωργάκης
Ιωάννης Κυρκάκης Αθανασίου
Γεώργιος Κατζίκας
Γιαννακης Σκορογιάννης Ο πάρεδρος
Αθαν. Ν. Φτέρης Νικολ. Γιαννάκης
ο τι τω πρωτοτύπω την αυτήν ημερομηνίαν
Ο πάρεδρος Γαρδικίου
Νικολάκης Γιαννάκης”
Έγινε προσπάθεια να τηρηθεί το ύφος, η ορθογραφία και η σύνταξη του
πρωτοτύπου ψηφιακού εγγράφου. Δεν αποκλείεται κατά την μετάφραση να
υπάρχουν και δικές μας παραλήψεις και λάθη.
Ζητείται η κατανόησή σας
Τα ψηφιακά έγγραφα, είναι στη διάθεση του αιτούντα
1)Γ.Α.Κ 1846361-36 2) Έγγραφο ΓΑΚ1846699-701 3) ΓΑΚ 1846435-1846438
Θερμές ευχαριστίες στον κ. Θωμά Ζέρβα για την προσφορά των ηλεκτρονικών αντιγράφων απο τα Γ.Α.Κ
Στη διάρκεια των χρόνων είχαμε τη τύχη εμείς οι Φτεριώτες – χάρη σε κάποιους << ρομαντικούς >> ανασκαφείς σε αρχεία και βιβλιοθήκες - να ανακαλύψουμε πολλά έγγραφα που αναφέρονταν σε διάφορα ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα που έδρασαν τη περίοδο της Ελληνικής Επανάστασης του 1821
Πιστεύω ότι το σημαντικότερο και συγκλονιστικότερο - σίγουρα το παλαιότερο - από όλα είναι το έγγραφο που αναφέρεται στον όρκο που έδωσαν 103 ψηφοφόροι της Φτέρης, στις 26 Σεπτεμβρίου 1843 , στο τότε ξωκλήσι του Αγίου Δημήτριου , καταγεγραμμένοι με τα ονόματα τους και με τις υπογραφές τους δίπλα – όσοι γνώριζαν γράμματα – με σκοπό να εκλεγούν οι τοπικοί αντιπρόσωποι που θα επικύρωναν το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας και θα καθιέρωνε τη συνταγματική μοναρχία στην Ελλάδα.
Με πρωτοβουλία του Συλλόγου της Φτέρης ,και με δαπάνη και επιμέλεια του Γιώργου Ι.Κωστούλα, εντοιχίστηκε η μαρμάρινη πλάκα που βλέπετε στον τοίχο του Αγίου Δημητρίου ,- με την άδεια του Πατέρα Θεόκτιστου - αφού το γεγονός αυτό είχε διαδραματιστεί στο τότε ξωκλήσι του Αγίου Δημητρίου, ώστε να θυμίζει σε όλους αυτό το σημαντικό γεγονός για τη Φτέρη.
Ακολουθεί το πλήρες κείμενο.
΄’Ορκίζομαι εν ονόματι της Παναγίας και Αδιαιρέτου Τριάδος ενώπιον του θυσιαστηρίου τούτου της αληθείας να μην δώσω την ψήφον μου ούτε διά φιλίαν, ούτε διά μίσους, ούτε διά φόβον, ούτε διά ελπίδαν προσωπικού κέρδους, αλλά κατά την συνείδησίν μου και χωρίς καμμίαν προσωποληψίαν”
Όρκος μνημείο ιερότητας και ευθύνης. Δόθηκε από 103 Φτεριώτες στον ιερό τούτο χώρο –τότε ξωκλήσι- ως μέρος της διαδικασίας εκπροσώπησης της Επαρχίας Νέων Πατρών –Ύπατης- στην Εθνική Συνέλευση της 8ης Νοεμβρίου 1843 .Εκεί όπου θα επικυρωνόταν το πρώτο Σύνταγμα της Ελλάδας . Αυτό που θα καθιέρωνε τη συνταγματική μοναρχία στην Ελλάδα.
Την εκλογική διαδικασία διεξήγαγαν ο ιερέας Γεώργιος Αθανασίου και ο προσκληθείς πάρεδρος του Γαρδικίου Νικ. Γιαννάκης , λόγω του επισυμβάντος θανάτου του παρέδρου της Φτέρης Νικολάου Φτέρη .
Πρωτοβουλία Εκπολιτιστικός Σύλλογος Φτέρης
Αρχειακή ερεύνα Σπύρος Β. Παπακώστας
Επιμέλεια Γιώργος Ι. Κωστούλας