Είναι αδύνατον να πιστέψει κανείς ότι τα παραπάνω λόγια τα έχει ξεστομίσει, πριν από κάποιες δεκαετίες αείμνηστη Φτεριώτισα.
Στο άκουσμά τους θα κοκκίνιζε κι ο Καραϊσκάκης!…
Ας είναι αυτή η ανάρτηση, ένα μνημόσυνό της.
Έστειλα το τολμηρό κείμενο που ακολουθεί στην εφημερίδα Καθημερινή, με μεγάλο δισταγμό, για προφανείς λόγους. Το ερώτημα ήταν αν η ακαταμάχητη ποιότητα του συγκεκριμένου σκωπτικού λόγου θα υπερνικούσε τα όρια των περιχαρακωμένων εκφραστικών αστικών ακουσμάτων του σαλονιού;!...
Επιλέγοντας ως τίτλο του κειμένου - επιστολής μου: ΠΡΟΣΟΧΗ! ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ ΓΙΑ ΑΝΩ ΤΩΝ 18…,
Η εφημερίδα δημοσίευσε το κείμενο στις 11 Ιανουαρίου, ‘25.
Το παραθέτω.
Χαιρετώ, ευχαριστώ,
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Κύριε διευθυντά
Έκρινα ότι δεν έπρεπε να κρατήσω για τον εαυτό μου ένα γλωσσικό φίλεμα, παλιο- καλοκαıριvής συγχωριανής μου, γνωστότατης για τον θυμόσοφο όσο και βωμολόχο λόγο της, που στο άκουσμά του, άφησε άφωνη την τοπική ομήγυρη. Και εμένα φυσικά που το πληροφορήθηκα κατά τη φετινή επίσκεψή μου στη γενέτειρα.
Η δωρήτρια του φιλέματος, λοιπόν, με αφορμή τη γενικότερη παρατεταμένη φθινοπωρινή ανομβρία, και ειδικότερα απελπισμένη, οργισμένη καλύτερα, από τις απλώς θωπευτικές τοπικές βροχούλες, σε αντίθεση με τις αλλού, έως και καταστροφικές, βροχοπτώσεις , κοιτάζοντάς πpoς τον...ουρανό, ξεστόμισε τη φράση: «(...] αλλού κατ’ράς κι εδώ έρχεσαι και την τνάζς».Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς σ’ αυτήν τη Ρουμελιώτικη, κακοτράχαλη, μουσική συμφωνία... συμφώνων; Την ευθύβολη ακρίβειά της την ανεπιτήδευτη μεταφορική ευστοχία της ή την ανερυθρίαστη εκφραστική αυτοπεποίθηση της αθυρόγλωσσης συγχωριανής μου;
...Προς άρσιν ενδεχομένων δισταγμών δημοσιεύσεως της παρούσης, επικαλούμαι τη σεβαστή και γενικώς αποδεκτή φράση του Λορέντζου Μαβίλη, «δεν υπάρχουν χυδαίες λέξεις, μόνον χυδαίοι άνθρωποι.Κείμενο Γιώργος Ι. Κωστούλας