fteri12

 

   
      Φτέρη Φθιώτιδας

                   Ιστορικές  Λαογραφικές & Φωτογραφικές μνήμες

 

 

 .

 

Η ΣΥΓΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΙΣ ΑΓΟΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΩΝ ΧΩΡΙΩΝ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΦΘΙΩΤΙΔΑΣ

του Τάκη Ευθυμίου

karnabalos

Ο "καρνάβαλος" του Προβόγιαννου, ανηφορίζοντας για το ξωκλήσι του Άη-Γιάννη

 Προπολεμικά η συγκοινωνία ανάμεσα στα χωριά της Δυτικής Φθιώτιδας ήταν πρωτόγονη. Μέχρι το 1930 γινόταν με άμαξες και ακόμα παλιότερα με κάρα που τα έσερναν καλογυμνασμένα άλογα

Σε κάποια περίοδο, κάπου στα 1935, αγοράστηκαν τα πρώτα λεωφορεία με τα οποία γίνονταν συχνά η συγκοινωνία στον κεντρικό άξονα Λαμίας - Καρπενησίου & Σπερχειάδας - Γαρδικίου. Στα υπόλοιπα χωριά η συγκοινωνία πραγματοποιούνταν μια ή δυο φορές τη βδομάδα.

agiorgi

Στο χωριό μου τον Αη-Γιώργη οι πρώτοι που αγόρασαν λεωφορεία ήταν ο Γεώργιος Φ. Καρκάνης που το οδηγούσε μόνος του & οι αδερφοί Σκούρα που το οδηγούσε ο Νίκος Σκούρας. Επίσης, το λεωφορείο αυτό οδηγούσε και ο Δημήτρης Κ. Τσώνος. Μάλιστα, ο ίδιος έλεγε ότι το δρομολόγιο Αθήνα-Αη-Γιώργη το έκανε σε οχτώ ώρες περίπου!

gikaΜεταπολεμικά λεωφορείο αγόρασε ο Αθανάσιος Γ, Γκίκας και οι αδερφοί Παναγιώτης & Κωνσταντίνος Μητσάκη (1956) καθώς και ο Πέτρος Καρκάνης, που τα είχαν ενταγμένα στο ΚΤΕΛ Φθιώτιδας. Επαγγελματίες οδηγοί λεωφορείων τότε ήταν και ο Νίκος Δ. Θεοδοσόπουλος που οδηγούσε το λεωφορείο που εξυπηρετούσε τη γραμμή Λαμία-Γαρδίκι & ο Χρήστος Αλεξανδρής που για πολλά χρόνια ήταν οδηγός των Κατσαραίων.

Τα χωριά Δίκαστρο & Παλιόκαστρο εξυπηρετούσε τακτικά συγκοινωνιακά ο Προβόπουλος Γιάννης (Προβόγιαννος) με τον καρνάβαλό του. Στα υπόλοιπα χωριά Μεγάλη Κάψη – Μερκάδα - Μαυρίλο & Νεοχώρι δρομολόγια πραγματοποιούσε για πολλά χρόνια ο Δημήτριος Κουμαντάνος με το περιβόητο Λεωφορείο Ορεινών Καταδρομών (Λ.Ο.Κ.) που άραζε στην πέρα συνοικία του Άη-Γιώργη.

Στο Ροβολιάρι για πολλά χρόνια δρομολόγιο με λεωφορείο ειδικών αποστολών του ΚΤΕΛ Φθιώτιδας πραγματοποιούσε ο Χρήστος Κατσόγιαννος από τη Μακρακώμη. Ο ίδιος ταξίδευα συχνά μαζί του το 1981, όταν υπηρετούσα δάσκαλος σ' αυτό το χωριό.

leoforio mitsakiΑπό τις αρχές της δεκαετίας του 1960 τη συγκοινωνία στα περισσότερα ορεινά χωριά της Δυτικής Φθιώτιδας εκτελούσαν φορτηγοεπιβατηγά αυτοκίνητα. Αυτά ήταν διαμορφωμένα έτσι ώστε στο μισό μπροστινό μέρος έπαιρνε τους επιβάτες, που όταν τύχαινε να μην χωράνε ανέβαιναν στη σχάρα και κρατιόνταν από τα φτερά και τις πόρτες, αφού οι ταχύτητες ήταν μικρές και δεν κινδύνευαν να πέσουν και στο υπόλοιπο πίσω μέρος φόρτωναν τα τσουβάλια, τα μπογαλάκια και τα ζώα!

Βέβαια, πρέπει να τονίσω ότι οι επαγγελματίες αυτοί οδηγοί ήταν δεξιοτέχνες και εμπειρότατοι, προκειμένου να εκτελέσουν τα δρομολόγια στους κακοτράχαλους δρόμους της ορεινής Δυτικής Φθιώτιδας, παντός καιρού.

Μόλις το λεωφορείο έπιανε στάση στην πλατεία του χωριού, εκεί μαζεύονταν όλοι οι περίεργοι και αργόσχολοι για να το θαυμάσουν, να συναντήσουν κανέναν δικό τους από τα ξένα, να παραλάβουν κάποιο δέμα ή να στείλουν το κοφίνι με τα καλούδια στα παιδιά τους που σπούδαζαν στις πολιτείες.

Περασμένες, λοιπόν, στιγμές που οι παλιότεροι ζήσαμε αναγκαστικά και ταλαιπωρηθήκαμε αδιαμαρτύρητα και που σήμερα στους νεότερους φαντάζουν σαν ...παλιό σινεμά!

 

sperxiada3Άφιξη του λεωφορείου στα Μάρμαρα Σπερχειάδας το 1963

Το θρυλικό ταξί του Τάκη Παπακώστα
και η σχολική εκδρομή
[Του Τάκη Ευθυμίου]
 
taksi
Το εικονιζόμενο ταξί ήταν το πρώτο που κυκλοφόρησε στο χωριό μου, τον Άγιο Γεώργιο Φθιώτιδας, στις 6 Ιανουαρίου 1956. Κάτοχός του ήταν ο Τάκης Φ. Παπακώστας. 
 
Ήταν πολυτελέστατο για την εποχή του, μάρκας CRYSLER, διέθετε τρεις σειρές θέσεων και προερχόταν από την Ολλανδία. Ανήκε σε κάποια πρεσβεία και όταν υποχώρησε κάποιο φράγμα, τα νερά της θάλασσας το παρέσυραν στο βυθό. Όταν το ανέσυραν, πωλήθηκε σε κάποιον Έλληνα επιχειρηματία και από εκεί το προμηθεύτηκε ο Παπακώστας και το μετέτρεψε σε ταξί, με νόμιμο αριθμό επιβαινόντων οχτώ (8) άτομα. Βέβαια, αυτός ο αριθμός σπάνια τηρούνταν, όπως όλοι οι παλιότεροι γνωρίζαμε.

Ο αείμνηστος, πια, ταξιτζής μου διηγήθηκε κάποτε το εξής απίστευτο περιστατικό: Το 1960 μετέφερε σε εκδρομή στους Δελφούς τους μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Νεοχωρακίου με το δάσκαλό τους. Επιστρέφοντας στις στροφές του Καρανάσιου τους σταμάτησε για έλεγχο η τροχαία. Μετράει ο τροχονόμος τον αριθμό των επιβαινόντων μαθητών και δεν πιστεύει στα μάτια του! Τους βρίσκει δεκαοχτώ (18), δεκαεννιά (19) με το δάσκαλο και είκοσι (20) με τον οδηγό. Σταυροκοπιέται και παροτρύνει τον επικεφαλής να τους μετρήσει κι αυτός για επιβεβαίωση. Το κάνει και αρχίζει να σταυροκοπιέται κι αυτός. Τι να κάνουν; Απευθύνονται στον οδηγό και στο δάσκαλο και τους λένε ότι θα γράψουν την παράβασή τους επειδή κανένας δεν θα τους πιστέψει, γι’ αυτό τους συμβουλεύουν ν’ ακολουθήσουν έναν παράδρομο για επιστροφή και να μην περάσουν μέσα από την πόλη της Λαμίας και έχουν κι άλλα πλεξίματα.
Απίστευτο κι όμως πέρα για πέρα αληθινό. Ας μην ξεχνάμε πως τα παιδιά εκείνης της εποχής, λόγω της ανέχειας, ήταν λιγόσαρκα και στριμωγμένα χωρούσαν σ' ένα τέτοιο όχημα!!!

 

Πηγή

Σχολιάστε το άρθρο

Cancel or

  • ΕΥΡΥΤΑΝΑΣ ΙΧΝΗΛΑΤΗΣ
    Διαδρομές στο χρόνο και τις μνήμες...